Marit (23) uit Drachten overleed aan botkanker. Ze schittert nog één keer, in 'Over mijn lijk'
In dit artikel:
Mackenzie Sueters (nog geen 20) en zijn partner Marit Kramer (23) werden gevolgd voor het BNNVARA-programma Over mijn lijk toen Marit ongeneeslijk was door botkanker. Het koppel trouwde afgelopen september na een half jaar relatie; enkele maanden later, in december, overleed Marit. De serie, die op zondag 19 april begint op NPO1, volgt ongeneeslijk zieke jongvolwassenen in hun laatste levensfase en toont hoe zij de resterende tijd besteden en wat ze willen nalaten.
Marit meldde zich aan omdat ze iets wilde achterlaten en wilde laten zien dat het leven niet ophoudt met een terminale diagnose. Uit meerdere kandidaten koos de redactie haar na een kennismakingsgesprek met camera’s. In de laatste zes maanden van haar leven werd Marit intensief gevolgd: soms stond er een ploeg van vijf mensen in de relatief kleine woonkamer van het gezin in Drachten. Zowel broer-in-wonderland Mackenzie als moeder Ingrid Bosma benadrukken dat de begeleiding respectvol en warm was; het team maakte indruk door zorgvuldigheid, al waren er ook momenten waarop de aanwezigheid opvallend was — overdag werd gefilmd tijdens de huwelijksceremonie, het avondfeest niet, en de uitvaart werd niet opgenomen.
De opnames leverden waardevolle beelden en gesprekken op: uren materiaal, gesprekken met presentator Tim Hofman die volgens de familie doorzag tot de kern, en het contact met lotgenoten dat Marit veel steun gaf. Sommige opnames waren emotioneel zwaar; het laatste gesprek tussen Marit en Tim gebeurde op haar sterfbed, maar werd zonder beeld in de serie verwerkt omdat Marit dat niet meer wilde. Mackenzie nam toen de camera op zich en vond dat hij sterk moest blijven voor haar. Het programma bevat ook luchtige, levenslustige momenten: raves, een bucketlist met onder meer skydiven (met twee camera’s vastgelegd), en culinaire capriolen zoals het bakken van een vleescake—soms met hulp van Tim en Mackenzie als Marit het niet meer kon.
De aandacht van buiten was merkbaar: na publiciteit werden ze vaak aangesproken en ontvingen ze zelfs anonieme giften, iets wat Mackenzie raakte. Voor de achterblijvers zijn de films en gesprekken troost en naslagwerk; waar eerdere generaties weinig beeldmateriaal hebben van overleden dierbaren, heeft Mackenzie nu uren aan herinneringen en gesprekken om op terug te vallen. Voor velen in de omgeving blijft het verlies intens; zowel Mackenzie als Ingrid beschrijven hun rouw als diep en levensveranderend.
Na Marits dood probeerde Mackenzie actief met het verlies om te gaan: hij stopte met veel drinken en reisde om momenten en rituelen te delen, waaronder het verstrooien van een deel van Marits as bij de Fushimi-Inari-tempel in Kyoto, op de plek waar hij haar ten huwelijk had gevraagd. Zijn levensinstelling is nu ‘leven voor twee’: proberen het beste uit het leven te halen en Marit te eren door keuzes en ervaringen.
Presentator Tim Hofman noemt het volgen van deelnemers een intense ervaring. Hij werkt met een klein vast team om vertrouwen te creëren en stelt directe, soms confronterende vragen over ziekte en afscheid. Volgens hem draait Over mijn lijk minder om onderzoek dan om verbinding: een wekelijks moment waarop veel mensen tegelijk stilstaan bij leven en dood.
De reeks start op 19 april, 21.00 uur op NPO1; Marit verschijnt niet in de eerste aflevering.