Marian Mudder (68) zag vanuit de Jordaan de stad veranderen: 'Geld heeft alles overgenomen'
In dit artikel:
In een interview uit de reeks van Robert Vuijsje vertelt actrice-turned-therapeut en schrijfster Marian Mudder (68) over haar leven in Amsterdam, haar jeugd in Rotterdam en de veranderingen die de stad heeft doorgemaakt sinds zij in 1989 verhuisde. Mudder, bekend van jarenlange rollen in series zoals Baantjer, beschrijft hoe geld en toerisme de stad hebben veranderd: “Geld heeft hier alles overgenomen.” Kleine, originele winkels in de Negen Straatjes en buurtzaken in Oud-Zuid zijn plaatsgemaakt voor flagshipstores en horecazaken die vooral op bezoekers mikken.
Mudder groeide op in een arbeidersgezin in Rotterdam; haar vader, geboren in 1916, had extreme armoede meegemaakt en wilde veiligheid en decorum voor zijn kinderen. Dat botste met haar wens voor een onconventioneel leven als fotomodel en actrice. Hoewel ze vroeg succes had — onder andere met een vaste rol in Medisch Centrum West en later Baantjer — bleef de spanningslijn met haar vader bestaan. Haar ouders waren materieel zorgzaam maar emotioneel afwezig; die achtergrond behandelt ze nu ook professioneel.
Haar acteerjaren blikt ze terug als vaak plezierig, met een sterke collegiale sfeer tijdens opnames van Baantjer; tegelijk merkte ze dat na haar vijftigste de rollen en verwachtingen veranderden. Ze besloot afstand te nemen van het label ‘actrice’ en een andere koers te varen, wat leidde tot het schrijven van haar eerste boek Sofasessies — over waarom therapie haar aanvankelijk niet verder hielp — en een solovoorstelling die haar nieuwe loopbaan inluidde. Tegenwoordig werkt ze als therapeut en publiceerde ze recent Wat ik eerder had willen weten over de liefde, waarin ze onderzoekt hoe onveilige hechting in de jeugd volwassen relaties beïnvloedt. Ze koppelt persoonlijke ervaringen aan haar werk en research: verlatings- en bindingsangst en het neigen naar gedrag dat de ander wil zien, verklaren veel relationele patronen.
Over Amsterdam zegt Mudder dat het in de jaren tachtig en negentig rauwer en anarchistischer was; sociale netwerken waren kleiner en daardoor soms gemakkelijker om contacten te leggen. Tegenwoordig biedt de stad wel veel mogelijkheden om alleen te leven en je te vermaken, maar juist het grote aanbod en de individuele ambitie maken het volgens haar lastiger om zomaar iemand te ontmoeten. Zijzelf is verlegen en functioneert beter in kleinere, bekende kringetjes — iets wat ze in kleinere steden zoals het Rotterdam van haar jeugd makkelijker vond.
Kort samengevat: Mudder combineert een carrière in de kunsten met therapeutisch werk en schrijven, reflecteert op familiegeschiedenis en hechtingspatronen, en observeert hoe Amsterdam door commercialisering en toerisme van karakter is veranderd.