Mariam (20) is het jongste raadslid van de gemeente Hoogeveen. 'Ik wil de plaatselijke politiek begrijpelijk maken voor iedereen'

In dit artikel:

Mariam El Hajj Moussa (20) is het jongste raadslid van Hoogeveen. In maart kwam zij voor GroenLinks-PvdA in de gemeenteraad dankzij voorkeursstemmen; ze stond op plek vijf, de partij behaalde vier zetels. Als tweedejaarsstudent Rechtsgeleerdheid aan de Universiteit Utrecht combineert ze studie met raadswerk en draagt zij binnen haar fractie de portefeuilles sociaal domein en vluchtelingen.

Mariam kwam als negen maanden oude baby met haar Palestijnse ouders en oudere broer naar Nederland na ontkomen te zijn uit Libanon. Het gezin verbleef in opvanglocaties, woonde tijdelijk zelfs op straat en zat in het azc in Musselkanaal voordat ze een verblijfsstatus en een huis in Hoogeveen kregen. Die ervaring, en de hulp van een vrouwelijke advocaat bij de asielprocedure, legde volgens haar de basis voor haar belangstelling voor recht en politiek: “Ik wil mensen helpen.”

Ze is actief geworden in de lokale politiek omdat gemeentelijk bestuur laagdrempelig is en Hoogeveen haar thuis is. Tijdens campagne en in de raad wil ze politiek toegankelijker maken, vooral voor inwoners van wie Nederlands niet de moedertaal is: verkiezingsfolders verspreidde ze ook in het Arabisch. Ze benadrukt dat veel mensen onduidelijkheid ervaren over stemrecht en procedures, en dat vertegenwoordiging in de raad belangrijk is.

Mariam maakt zich zorgen over de toenemende polarisatie en de verwijten richting vluchtelingen. Ze stelt dat er eerder sprake is van een huizencrisis dan van een asielcrisis: slechts ongeveer 7 procent van de woningen voor urgentiegevallen is beschikbaar voor statushouders, aldus het artikel. Zij pleit voor maatregelen die de instroom van vluchtelingen verminderen door oorzaken — zoals de financiering van oorlogen — aan te pakken, en voor fatsoenlijke huisvesting voor mensen die al hier zijn. Gewelddadige relschoppers die opvanglocaties bestrijden noemt ze contraproductief; dergelijke acties maken de situatie onveiliger, niet veiliger.

Persoonlijk voelt Mariam zich zowel Palestijns als Nederlands; ze is zichtbaar moslima en het eerste zichtbare vrouwelijke raadslid met hoofddoek in de Hoogeveense raad. Dat levert soms opmerkingen op, maar ze zegt daar stevig mee om te kunnen gaan en heeft vooral moeite met onrecht jegens anderen die zich minder goed kunnen verweren. De recente gebeurtenissen in Gaza raken haar diep, en ze merkt dat kritiek op het handelen van Israël snel tot verwijten van antisemitisme kan leiden — een term die zij problematisch vindt, mede omdat taalkundig “Semiet” een bredere groep omvat dan alleen Joden.

Voor de toekomst overweegt ze een master in bijvoorbeeld gezondheidsrecht, staats- en bestuursrecht of vreemdelingenrecht, vakken waarin ze mensen concreet wil helpen. In de raad wil ze vooral verbinding bevorderen tussen de verschillende culturele gemeenschappen in Hoogeveen en meer echte jongerenparticipatie: niet over jongeren praten, maar met hen samenwerken en hen faciliteren zodat talenten blijven en niet worden weggejaagd.

Kortom: Mariam combineert persoonlijke ervaring als voormalig asielkind met juridische opleiding en politieke ambitie, en zet zich in voor toegankelijk bestuur, sociale rechtvaardigheid, en het beter betrekken van minderheidsgroepen en jongeren in haar gemeente.