Margots vriendschap met Dineke gaat voor alles, óók haar relaties: 'Ik ga geen concessies doen'

In dit artikel:

Toen de journaliste haar klas binnenstapte, stak Dien als eerste haar hand op en bood meteen vriendschap en een vaste plek naast zich aan. Jaren later is die band alleen maar verdiept: Dien is voor de vertelster als een tweelingzus, dagelijkse steun en eerste aanspreekpunt bij werkstress, familieproblemen en belangrijke keuzes. Ze bellen meestal twee keer per dag en delen alles; die emotionele beschikbaarheid staat centraal, meer nog dan de tijd die ze samen doorbrengen.

Die intense hechtheid heeft concrete gevolgen gehad. Toen de vertelster promotie maakte, was het Dien die haar eerlijk confronteerde en vroeg of ze niet liever terug wilde naar haar oude functie, juist omdat zij haar zo goed kent. Veel partners voelden zich bedreigd door de vriendschap; tijdens ruzies riep een laatste lover zelfs dat ze maar met Dien op pad moest als ze haar niet los kon laten. De moeder van Dineke waarschuwde al eerder dat zulke «klefheid» een relatie moeilijk houdbaar maakt — iets wat de vertelster nu deels begrijpt: het probleem ligt bij emotionele prioriteit, niet alleen bij samen tijd doorbrengen.

De vertelster ontkent romantische gevoelens voor Dien, maar erkent dat ze in relaties niet volledig zichzelf kan geven zonder haar beste vriendin tekort te doen. Ze beschouwt Dien als haar vaste steunpilaar — «my person» — en voelt zich zó verbonden dat ze liever solo blijft dan een relatie aan te gaan waarin Dien minder ruimte krijgt. Totdat ze iemand ontmoet die zich niet bedreigd voelt door die bijzondere vriendschap, kiest ze bewust voor single-zijn.

De gebruikte namen (Margot en Dineke) zijn pseudoniemen; de echte namen zijn bij de redactie bekend. De rubriek nodigt lezers uit om eigen «liefdeslessen» te delen met journalist Hanneke Mijnster.