Marcel Peereboom Voller: aan de kwelling van 'Sisyfus' Dick Schoof is dan toch een einde gekomen

In dit artikel:

Premier Schoof stelde na een van de vele crises van zijn kabinet dat men sterker uit de problemen zou komen en nog iets voor Nederland kon betekenen. Deze hoop bleek echter ijdel, want het vertrouwen binnen de coalitie daalde, waardoor het kabinet zwakker werd en Nederland nauwelijks vooruitgang boekte sinds de start van Schoofs termijn, die begon met de erfenis van Rutte IV. Sinds de verkiezingen van maart 2021 verkeert het land in politieke stuurloosheid: een moeizame formatie van 299 dagen leidde tot een kabinet dat twee jaar later viel over het asielbeleid, een thema dat opnieuw de ondergang van het huidige kabinet beslechtte.

De afstand tussen politiek en burgers vergrootte zich, wat leidde tot wantrouwen en desinteresse in politiek Nederland. Dit werd benadrukt door reacties op het nieuws van kabinetsval, waarbij sommige burgers eerder opluchting dan zorg toonden. De afgelopen periode leek op een politieke theatervoorstelling, met het hoofdlijnenakkoord getiteld "Hoop, lef en trots" dat echter weinig opleverde. Politieke handelingen waren goed geregisseerd, zoals bleek uit het gelijktijdig uitrollen van Geert Wilders' tienpuntenplan precies voor een persconferentie, waarmee politieke drama en theatrale speeches de boventoon voerden.

Met de val van het kabinet komt mogelijk een nieuwe fase aan, maar ook dit belooft weinig verandering, aangezien gevoelige dossiers opnieuw worden doorgeschoven. Schoof zal in de geschiedenis herinnerd worden als een figurant in een herhaling van politieke frustratie, vergelijkbaar met de mythe van Sisyphus die eindeloos een rotsblok beklimt zonder succes. De kabinetsperiode van Schoof eindigt daarmee in teleurstelling en voortgaand politiek onvermogen.