Mairead McGuinness mogelijk nieuwe EU-gezant godsdienstvrijheid
In dit artikel:
De Ierse Mairead McGuinness wordt genoemd als mogelijke nieuwe EU-speciale gezant voor godsdienstvrijheid buiten de Unie, maar een formele benoeming is nog niet rond. De Europese Commissie zou de aanstelling vandaag bespreken, al kan die beslissing opnieuw worden uitgesteld. Haar naam circuleert al binnen het Europees Parlement, bij Brusselse lobbygroepen en in media als Euractiv.
De functie van Special Envoy for the promotion of freedom of religion or belief (FoRB) is sinds december 2024 onbezet; de vorige gezant was de Belgische baron Frans van Daele. Sinds de instelling van de post in 2016 waren er drie gezanten en volgde na elk mandaat minstens een jaar vacaturer. Europarlementariërs en maatschappelijke organisaties hebben de Commissie herhaaldelijk opgeroepen tot snelle benoeming. In april 2025 stuurden MEPs Mirjam Lexmann en Bert-Jan Ruissen, met steun van zo’n twintig collega’s, een brief aan commissievoorzitter Von der Leyen, waarop de Commissie kort antwoordde dat ze van plan was een nieuwe gezant aan te stellen. Kritiek van organisaties als Human Rights Without Frontiers wijst op gebrekkige transparantie: er is geen publieke oproep voor kandidaten en de procedure zou traag verlopen. Ook Comece-bisschoppen drongen aan op een spoedige invulling.
McGuinness (66) heeft een lange politieke en publieke loopbaan: van 1980–2004 werkte ze als journalist in Ierland, daarna werd ze MEP voor Fine Gael en bekleedde onder meer vicevoorzitterschappen binnen de EVP en het Europees Parlement. Van 2020–2024 was ze Eurocommissaris voor Financiële Stabiliteit. Collega’s prijzen haar communicatieve vaardigheden en verwachten dat zij zich zou inzetten voor vervolgde religieuze groepen, met name christenen. Persoonlijke details: ze is rooms-katholiek, getrouwd met een schaapherder en moeder van vier; in 2025 trok ze zich wegens postvirale vermoeidheid terug uit de Ierse presidentsrace.
De taak van de speciale gezant is het aanspreken van landen buiten de EU waar godsdienstvrijheid wordt geschonden, het bevorderen van interreligieuze dialoog en het ondersteunen van educatieve projecten door religieuze organisaties. Een definitieve benoeming zou het EU-beleid op dit terrein nieuw gewicht kunnen geven, maar onzekerheid over timing en selectieprocedures blijft een punt van zorg.