Mag Israël blijven deelnemen aan Songfestival dankzij centen van hoofdsponsor Moroccanoil? "Geen indicatie of bewijs"

In dit artikel:

Moroccanoil blijft sinds 2019 de hoofdsponsor van het Eurovisiesongfestival, ondanks dat het merk een duidelijke binding heeft met Israël — het land waarvan deelname dit jaar controversieel is vanwege de oorlog in Gaza. Het verzorgingsmerk levert achter de schermen ook hairstylisten die met de artiesten meereizen, wat de zichtbaarheid van het bedrijf tijdens het evenement vergroot.

Hoewel de naam anders doet vermoeden, is Moroccanoil geen Marokkaans bedrijf maar een Canadees-Israëlisch concern; veel productie vindt plaats in Noord-Israël. Het merk ontstond in 2003 toen kapper Mike Sabag experimenteerde met Marokkaanse arganolie. In 2006 kregen Carmen en Ofer Tal de Noord-Amerikaanse distributierechten en zij namen het bedrijf in 2008 over. Sindsdien groeide Moroccanoil internationaal, breidde het assortiment uit met lichaamsverzorging (2016) en parfums (2021), opende een stylistensalon in Manhattan (2020) en verkoopt het in meer dan 85 landen.

Critici vragen zich af of de EBU (de Europese omroepunie die Eurovision organiseert) de Israëlische deelname niet harder zou aanpakken als zij niet financieel afhankelijk waren van sponsors als Moroccanoil. De EBU ontkent dat het sponsorschap invloed heeft op beslissingen over deelname. Journalist Gianni Paelinck heeft die ontkenning bevestigd, maar wijst ook op de smalle financiële marge van de EBU: dit jaar boycotten vijf landen het festival (onder hen Spanje), en de uitsluiting van de Russische omroep levert eveneens financiële druk op. Daardoor is sponsorinkomen welkom — maar concrete aanwijzingen dat dat de besluitvorming beïnvloedt ontbreken volgens Paelinck.

Kort gezegd speelt Moroccanoil zowel een commerciële als zichtbare rol bij Eurovision; of dat commercieel gewicht ook politieke keuzes mee bepaalt blijft onbewijsbaar maar vormt wel de kern van de lopende discussie.