Madonna is nog altijd de alleenheerseres van haar eigen universum en daar gelden regels voor eenvoudige stervelingen, maar niet voor haar

In dit artikel:

Madonna brengt vrijdag **Confessions II** uit, haar vijftiende studioalbum en de opvolger van **Confessions on a Dance Floor** uit 2005. Het album verschijnt na een lange pauze sinds **Madame X** (2019) en is opnieuw opgebouwd als een doorlopende dansmix, grotendeels geproduceerd door **Stuart Price**, met bijdragen van onder meer **Martin Garrix** en **Stromae**.

De kern van het artikel is dat Madonna, inmiddels **67 jaar**, nog altijd weigert zich te voegen naar verwachtingen over leeftijd, uiterlijk en gedrag. In een interview in **Londen** in 2019 maakte ze al duidelijk dat ze leeftijdsdiscriminatie ziet als een vorm van seksisme en dat ze daartegen wil blijven vechten. Die houding klinkt ook door in haar nieuwe muziek en promotie: ze presenteert zichzelf nadrukkelijk als iemand die vrij is om te zijn wie ze wil zijn, los van conventies rond ouder worden in de popwereld.

Tegelijk laat het stuk zien dat Madonna al haar hele carrière balanceert tussen succes en controverse. Haar provocaties rond **Erotica** en het boek **Sex** kostten haar in de jaren negentig bijna haar positie aan de top, maar ze kwam terug met **Ray of Light**. Nu kiest ze opnieuw voor provocatie en zelfbeschikking, onder meer met een samenwerking met **Sabrina Carpenter** en een promotiefilm vol bekende namen. De conclusie van het artikel is dat de vraag of Madonna nog relevant is eigenlijk achterhaald is: ze blijft een dominante kracht die haar eigen regels bepaalt.