Maarten en Mariska kwamen terug naar Amsterdam: 'Ik kon daar 's ochtends niet even een koffietje drinken'
In dit artikel:
Maarten (50-) en Mariska (50+) Six‑Leegwater wisselden in tien jaar tijd meerdere woonplaatsen om werk en gezin met elkaar te verenigen. Ze leerden elkaar in 2008 kennen terwijl beiden in Amsterdam in de financiële sector werkten. In het begin hielden ze twee woningen aan — Mariska in het levendige centrum bij de Prins Hendrikkade, Maarten in een knus huisje met tuin in Utrecht — en pendelden tussen stad en buitenhuis. In 2011 werd zoon Julian geboren; later volgde dochter Fenne, en de wens voor meer ruimte groeide.
In 2012 kochten ze een ruime nieuwbouwwoning in Oog in Al (Utrecht): 200 m², vier slaapkamers, tuin en parkeergelegenheid — precies wat ze zochten voor het gezin. Voor Mariska bleek de verhuizing echter zwaar. Ze miste de stadsreuring, haar korte fietsafstand naar werk en voelde zich geïsoleerd in de rustige woonwijk. De lange werkdagen en het extra geregel voor kinderopvang maakten het pendelen pijnlijk. Maarten daarentegen voelde zich er direct thuis; hij had banden met Utrecht vanuit zijn studententijd. Na circa twee jaar stelde Mariska voor terug te keren naar Amsterdam.
Het krappe Amsterdamse woningaanbod maakte verhuizen lastig, maar via inschrijvingen op nieuwbouwprojecten kregen ze een kans in de Houthaven: het Kopblok-project bood appartementen en kadewoningen met drie à vier slaapkamers, buitenruimte en een dakterras. Mariska combineerde persoonlijke motivatie (hun bruiloft en feest hadden banden met die locatie) met praktische voorwaarden; Maarten gaf financieel vertrouwen door zonder voorbehoud te kunnen financieren. In 2018 verhuisden ze naar een ongeveer 150 m² woning in de Houthaven.
De terugkeer bleek een keerpunt: Mariska werkt nu dichter bij huis en ervaart veel meer levenskwaliteit; Maarten stopte na vijftien jaar als valutahandelaar, verbouwde en maakte de overstap naar de wijnbranche, inclusief een vinologenopleiding. Beiden kozen voor minder veeleisende banen, wat de gezinssituatie stabiliseerde. De nieuwe buurt beleeft het voordeel van gelijktijdige instroom van bewoners, wat zorgde voor een prettige, niet-opdringerige sociale samenhang. Voor de kinderen is er ruimte en water om in de zomer te spelen.
Hun conclusie: blij met de keuze terug naar Amsterdam en voorlopig niet van plan te verhuizen — “Ik wil eigenlijk nooit meer weg uit dit huis.” Als toekomstscenario noemen ze hooguit een kleiner tweepersoonshuis in het buitenland, bijvoorbeeld Italië, maar voorlopig voelen ze zich thuis in de Houthaven. Auteur: Hans van der Beek (Het Parool).