Maakt Trump een potje van zijn vredesinitiatieven?
In dit artikel:
Nico bespreekt in aflevering 94 van zijn oorlogserie het Amerikaanse buitenlandse- en vredesbeleid onder president Trump en trekt een kritisch saldo van diens beloftes en daden. Tijdens Trumps eerste termijn zou er relatief minder geweld zijn geweest, maar in een tweede termijn verschuift het beeld: defensie krijgt een offensiever karakter, er zijn territoriale claims en militaire acties tegen landen als Iran en Venezuela, en bij operaties op zee vallen doden.
De oorlog met Iran is onduidelijk van doel en slecht afgestemd: samenwerking met Israël gebeurt terwijl dat land zelf in Gaza vecht, besluiten zijn niet met het Amerikaanse Congres gedragen en het optreden lijkt juridisch twijfelachtig — bovendien is ayatollah Khamenei omgekomen, wat de kans op escalatie vergroot. Ten aanzien van Rusland en Oekraïne stelde Trump ooit snelle oplossingen voor, maar vier jaar na de invasie is nog geen vrede in zicht; Washington heeft de reguliere financiële steun aan Kyiv gestaakt en reserveert ongeveer 400 miljoen dollar om Amerikaanse wapens te kopen (FD, 24-2-2026).
In Gaza heeft de wapenstilstand van oktober 2025 weinig rust gebracht: sindsdien zijn bijna 600 Palestijnen gedood. De wederopbouw ligt bij de door Trump opgezette Vredesraad — een alternatief voor de VN-Veiligheidsraad — waarin omstreden landen deelnemen na een bijdrage van 1 miljard dollar. Het plan lijkt te mikken op een gefortuneerde transformatie van Gaza, zonder toekomst voor de huidige bewoners, terwijl Israël doorgaat met illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever, waardoor de tweestatenoplossing verder weg lijkt.
Nico waarschuwt ook voor binnenlandse onrust in de VS en vraagt zich af hoe een verdeeld politiek Den Haag zal reageren; tot nu toe volgen Nederlandse beleidslijnen traditioneel pro-USA, pro-NAVO en pro-EU. Hij pleit zelf voor een sterker vredesgericht buitenlands beleid en meer afstand van Brussel en bondgenoten. Tot slot relativeert hij: Trump heeft veel pogingen ondernomen om conflicten te beïnvloeden, maar de praktische resultaten zijn volgens critici (en volgens Nico) mager. Trump wordt op 14 juni tachtig; de auteur merkt op dat leeftijd ook een rol speelt.