Maak kennis met voetbalfamilie Valente: 'Luciano was sowieso influencer geworden'
In dit artikel:
De allereerste echo van Luciano Valente toont alleen een voetje; vader Roberto grapt toen al dat zijn zoon voetballer zou worden. Twee decennia later klopt die voorspelling: de 22-jarige Groninger maakte in korte tijd een razendsnelle carrièrestap. Begin vorig jaar werd hij bij FC Groningen nog man van de wedstrijd in een gelijkspel tegen Almere City, minder dan elf maanden later was hij uitblinker bij Feyenoord en maakte hij zijn debuut in het Nederlands elftal.
Luciano wordt in het gezin in Zuidlaren getekend als een supervrolijk familiemens, maar ook als iemand die soms laks, een tikje naïef, druk en vooral onbevreesd is. Die mix van eigenschappen levert leuke anekdotes op — als elfjarige beet hij bijvoorbeeld na een 9-1 nederlaag gewoon vrolijk van zich af, tot ongenoegen van zijn fanatieke vader. Roberto, opgegroeid in Italië en met een sterke winnaarsmentaliteit, legt de lat hoog en is kritisch; moeder Irene bevestigt dat het gezin niet snel complimenteert als iemand slecht speelt. Die strenge, resultaatgerichte opvoeding was soms hard, maar ook doelbewust: kritiek en fanatisme moesten de kinderen weerbaar en ambitieus maken.
Broers Ricardo (30) en Lorenzo (27) herinneren zich hoe serieus voetbal in huis was. Lorenzo raakte ooit gedesillusioneerd toen hij vroegtijdig uit de jeugdopleiding viel — zijn posters gingen van de muur — maar de familie trok uiteindelijk wel aan één lijn om talenten structureel te steunen. Luciano zelf erkent dat zonder zijn familie zijn doorbraak er niet zou zijn gekomen, ook al veroorzaakten hun hoge verwachtingen in zijn jeugd soms spanningen. De familie probeert nu de plotselinge aandacht te verwerken: telefoontjes in de apotheek, vragen in de kantine en nieuwsgierigheid naar zijn privéleven voelen soms gênant en indringend. Ze maken zich bovendien zorgen over de vluchtigheid van lof; als het eens minder gaat, vrezen ze publieke kritiek.
Luciano kan goed relativeren en lijkt minder zwaar te tillen aan druk dan zijn naasten. Hij lacht om speculatie over zijn plaats in Oranje en zei tegen zijn vader dat het “gênant” was wanneer media hem als mogelijke vervanger van Frenkie de Jong noemden. Buiten voetbal toonde hij als kind veel talenten — van theater tot gaming — en de familie meent dat hij anders wellicht influencer of YouTuber zou zijn geworden. Dat veelzijdige vermogen en de nuchtere, onbevreesde houding zijn mede redenen voor zijn snelle opmars van lokale jeugdspeler naar prof in De Kuip en international; voor de Valentes voelt die verandering soms alsof ze in een andere realiteit terecht zijn gekomen.