Luister altijd naar de moeder

In dit artikel:

Een kinderchirurg beschrijft de acute behandeling van een 13-jarige andersbegaafde jongen die op een zaterdag met een bolle, gespannen buik en verkleurde benen op de spoedeisende hulp lag. Na onderzoek in de operatiekamer bleek er lucht uit de buik te ontsnappen en een groot defect in de maag; de darmen waren bleek en onvoldoende doorbloed. Bij het openen van de buik nam de druk af, maar kort daarna ontstonden ernstige hartritmestoornissen en uiteindelijk een hartstilstand. Ondanks een halfuur reanimatie en inzet van het team, en de aanwezigheid van de ouders die tijdens de reanimatie werden gebeld, werd het stoppen met reanimeren besloten.

De chirurg legt uit dat het hier ging om een abdominaal compartimentsyndroom: lucht uit de maag veroorzaakte een hoge druk in de buik, waardoor de darmen onvoldoende bloed kregen. Bij decompressie kwamen afbraakproducten uit de darmen vrij, onder andere kalium, wat de levensbedreigende hartritmestoornissen kon veroorzaken (reperfusiemedicatie/stoornis). De casus benadrukt de moeilijkheid van diagnosestelling bij jonge kinderen of kinderen met een verstandelijke beperking die hun klachten niet goed kunnen verwoorden.

Belangrijke lessen uit het incident: ouders, en in het bijzonder moeders, signaleren vaak subtiele lichaamstaal en ongerustheid die artsen op het juiste spoor kunnen zetten; eerdere visites van de moeder waren aanleiding geweest tot beoordeling en ontslag, maar de toestand verslechterde later snel. De auteur, kinderchirurg bij Amsterdam UMC, benadrukt het belang om altijd serieus te nemen wat ouders aangeven en om bij twijfel extra observatie of opname te overwegen.