Love heeft mijn hart gestolen

In dit artikel:

Marjanne Hendriksen, sinds 2007 uitgezonden vanuit de christelijke gereformeerde kerk naar Zambia en verantwoordelijk voor Christian Education Ministry, vertelt hoe ze via een bijbelclub een band opbouwde met het verlegen jongetje Love. Tijdens een dorpsbezoek ontdekte ze dat Love wees was: ouders en grootouders overleden, alleen een oudere overgrootmoeder zorgde nog voor hem en zijn driejarige zusje Hilda. Toen de overgrootmoeder stierf, ontstond de vraag wat er met de kinderen moest gebeuren.

Aanvankelijk wilde de familie de kinderen scheiden: Hilda mocht bij familie in het dorp blijven, Love zou naar een oom en tante op twintig kilometer afstand gaan. Marjanne pleitte ervoor dat de twee bij elkaar blijven, omdat het bewaren van hun vertrouwde omgeving en het samen rouwen belangrijker is dan tijdelijk wegsturen. Ze benadrukte haar waardering voor de bereidheid van de familie om te zorgen en verwees naar het bijbelse idee van zorg voor wezen en weduwen.

Kort daarna veranderde de familie van plan: zowel Hilda als Love mogen in hun eigen dorpje opgroeien. Love kwam de zaterdag erna weer naar de club. De zaak illustreert hoe persoonlijke betrokkenheid en gesprek in een gemeenschap kunnen bijdragen aan oplossingen die het belang van kinderen vooropstellen.