Loensen | Column Henk Folkerts

In dit artikel:

De redactie van de Emmer Courant vroeg de columnist om een nieuwe foto voor de digitale editie en de net verschenen app van de krant — een app die hij prijst omdat het lokale nieuws altijd “in je broekzak” zit. Op de gekozen foto kijkt hij schuins, een blik die zijn vrouw al jaren herkent; zij merkt droogjes op dat hij altijd al loensend kijkt. Hij plaatst die scheve blik in gezelschap van bekende loensers als Paris Hilton en Clint Eastwood en beschouwt het als een bijna filmische eigenschap: niet mooi volgens standaardnormen, maar onderhoudend.

Terwijl zijn auto voor de APK staat, zit hij in een kleine wachtruimte vol onverwachte details — Libelle‑tijdschriften, een kunstkerstboom, een oude Zundapp en dode kunstcactussen — en leest op zijn telefoon dat de parkeerplaats achter dierenpark Wildlands weer teruggegeven moet worden aan het drinkwaterbedrijf WMD. Plannen voor zonnepanelen gaan niet door en het asfalt moet worden verwijderd; dat kost circa 650.000 euro. Tegelijkertijd meldt de gemeente dat het parkeerbeleid in 2024 zo’n miljoen euro heeft opgeleverd.

De observaties leiden tot een reflectie over controle en afhankelijkheid: je bent aangewezen op garages, gemeenten en partners, en misschien maakt een licht scheve blik de wereld dragelijker omdat dingen minder hard binnenkomen. Wanneer de monteur uiteindelijk meldt dat het meevalt, sluit dat precies aan bij de houding die de columnist ten opzichte van de wereld inneemt.