Linkse klimaatsekte bedreigt Volkskrant-journalist na feitelijk IPCC-nieuws

dinsdag, 5 mei 2026 (19:06) - Dagelijkse Standaard

In dit artikel:

Maarten Keulemans, wetenschapsjournalist van de Volkskrant, ligt onder vuur nadat hij publiekelijk meldde dat het klimaatpanel IPCC waarschijnlijk zijn basisscenario’s gaat bijstellen. Op het besloten platform BlueSky — dat de auteur presenteert als de verzamelplek van een “linkse, progressieve” bubbel — zouden volgens het artikel massale, agressieve reacties zijn losgebarsten: van oproepen om hem te ontslaan en carrière te ruineren tot gewelddreigingen. Keulemans zelf meldt “geweldsfantasieën, oproepen om m'n ontslag, mij afschilderen als 'gevaarlijk'.” Hij heeft vanwege de bedreigingen een melding gedaan bij PersVeilig.

De schrijver beschrijft de aanval als symptoom van bredere cancelcultuur en verweet de links‑groene elite hypocrisie: wie door eigen instituten nuance krijgt, zou door hun aanhang als verrader worden behandeld. In het stuk wordt gesuggereerd dat de bijstelling van IPCC‑scenario’s het politieke draagvlak ondermijnt voor een zogenaamd “miljardenverslindende” klimaatagenda en voor het kabinet dat de auteur aanduidt als “minderheidskabinet van premier Rob Jetten”. Daarom, zo luidt de verklaring in het artikel, zouden klimaatactivisten panikeren en de boodschapper belagen in plaats van de nuance te accepteren.

Het stuk is sterk opiniegericht en bevat een oproep om de eigen redactie te steunen (met verwijzingen naar “Steun DDS”), en stelt dat vergelijkbare bedreigingen door rechts zouden leiden tot onmiddellijke rechtsvervolging en brede verontwaardiging in gevestigde media. Verder koppelt de auteur de online heksenjacht aan bredere politieke kritiek: strengere klimaatmaatregelen zouden volgens hem mkb’ers schaden en gezinnen financieel zwaar belasten, en belangen in de groene subsidie‑sector zouden bescherming afdwingen.

Context: het artikel is emotioneel geladen en polemisch van toon; het rapporteert enerzijds over concrete bedreigingen tegen een journalist en diens melding bij PersVeilig, en gebruikt anderzijds die gebeurtenis om een breder narratief van linkse intolerantie en politieke manipulatie te schetsen. Feitelijk klopt dat het IPCC zijn modellen en scenario’s periodiek herziet; de interpretatie van de politieke consequenties en de toeschrijving van motieven zijn echter sterk gekleurd door de auteur.