Limburgse leerkrachten het langst en meest afwezig door ziekte in Vlaanderen, met Genk als uitschieter
In dit artikel:
Limburg blijft in 2025 koploper in ziekteverzuim onder onderwijspersoneel in Vlaanderen: het Agentschap voor Onderwijsdiensten noteert voor de provincie een verzuimpercentage van 5,71%, tegen 4,89% gemiddeld in Vlaanderen. Vooral Genk en Hasselt scoren hoog; Genk staat bovenaan de Vlaamse ranglijst, met bij vrouwelijke leerkrachten in het basisonderwijs zelfs verzuimcijfers boven de 7%.
Het rapport toont dat het algemene verzuim in Vlaanderen voor het tweede jaar op rij licht daalt, maar in Limburg de situatie al jaren structureel slechter blijft. Vakbondsman Yves Vannijlen (ACOD Onderwijs) wijst op een samenloop van factoren: een relatief oudere lerarenpopulatie in sommige scholen, en het ontbreken van mogelijkheden om de werkbelasting richting pensioen af te bouwen (zogenaamde landingsbanen). Statistieken bevestigen dat het verzuim sterk toeneemt met de leeftijd en piekt rond 63 jaar.
Psychosociale problemen zijn de voornaamste oorzaak van ziekteverlof: bijna 43% van de ziektedagen in het onderwijs is toe te schrijven aan burn-out, stress en aanverwante aandoeningen. Leidinggevend personeel heeft een relatief groot aandeel van ziektedagen door deze problematiek. Het aanwezige lerarentekort verergert de druk: collega’s moeten taken van zieke leerkrachten overnemen, waardoor werkbelasting en risico op burn-out verder stijgen — een vicieuze cirkel aldus Vannijlen.
Er klinkt steeds meer roep om maatregelen. Vlaams parlementslid Kris Verduyckt (Vooruit) pleit voor onderwijsassistenten om de klaswerking en administratieve last te ontlasten. ACOD vraagt structurele ingrepen zoals kleinere klassen en minder planlast, en dringt aan op diepgaand onderzoek naar de oorzaken van Limburgs blijvend hoge verzuim. Praktisch blijft het invullen van uren problematisch: in 2025 kon slechts 56,7% van de ziektedagen worden ingevuld door vervanging.
Kortom: Limburgs hoge ziekteverzuim is een hardnekkig, multifactorieel probleem waarbij vergrijzing, gebrek aan gefaseerde werkafbouw, psychosociale klachten en personeelstekorten elkaar versterken. Er is breed draagvlak voor structurele maatregelen en onderzoek om de oorzaken gericht aan te pakken.