Lijsttrekkers SGP Alblasserdam en Papendrecht zijn vader en zoon: „Ik ben een trotse vader"
In dit artikel:
Vader en zoon Boersma voeren beide campagne voor de SGP in buurgemeenten in Zuid-Holland: Eric (59) is voor het eerst lijsttrekker van de SGP in Alblasserdam, Ardjan (32) is sinds 2022 fractievoorzitter en lijsttrekker in Papendrecht. Het interview vond plaats in het gemeentehuis van Papendrecht, waar ze samen koffie drinken en gebak delen — inclusief typisch Alblasserdamse schuimgebakjes die Eric meebracht.
Beiden hebben politiek meegekregen in huis: Ardjan speelde als tiener politici na en werkt nu als beleidsmedewerker van de SGP in de Tweede Kamer; Eric was eerder raadslid (2006–2014) en is hoogleraar cardiologie aan het Erasmus MC. Ze overleggen regelmatig over lokaal beleid en waarderen Ardjans verbinding met Den Haag.
De twee gemeenten verschillen volgens hen van karakter. Alblasserdam voelt gezelliger en hoort meer bij de Biblebelt; daar is de SGP met vijf zetels de grootste partij, maar sinds 2021 niet meer in de coalitie na opstappen over onenigheid rond zondagsrust en lhbti-beleid. Papendrecht is wat stadser; de SGP zit er wel in het college met twee raadszetels en een wethouder, iets wat Ardjan als bijzonder beschouwt en hoopt te behouden na de verkiezingen.
Lhbti-vraagstukken blijven gevoelig. In Papendrecht ligt een opvallend regenboog-zebrapad in het centrum — een initiatief van de raad dat de SGP niet steunde — terwijl het lhbti-beleid in Alblasserdam recent nog een breekpunt was voor samenwerking. Eric stelt dat de verhoudingen de afgelopen vier jaar zijn verbeterd en dat hij hoopt weer aan te sluiten bij een coalitie.
Op het gebied van opvang lopen de standpunten uiteen: Papendrechts SGP stemde in met een opvanglocatie voor minderjarige asielzoekers, ondanks commotie, omdat lokale politici volgens Ardjan verantwoordelijkheid hebben zodra mensen hier zijn. In Alblasserdam komt geen azc; daar wil men in overleg met Sliedrecht oplossingen voor asielzoekers en huisvesting van statushouders regelen.
Persoonlijk komt naar voren dat vader en zoon veel op elkaar lijken in stijl — zakelijk met een toets humor — en elkaar aanvullen (Eric meer bèta, Ardjan meer talig). Eric is zichtbaar trots op Ardjans politieke werk en beide mannen vinden het waardevol om van elkaar te leren en te sparren over hun rol als fractievoorzitters.