'Lijn 3 opgeheven?' zei de oude dame ongelovig. 'Maar dat is mijn trammetje!'

In dit artikel:

Een tachtiger, warm ingepakt met een wijnrode baret, staat bij een Amsterdamse tramhalte verward te turen naar het dienstregelingbord: lijn 3, die haar naar de Tweede Van der Helststraat brengt waar haar zuster woont, staat ineens niet meer op de lijst. Ze is ongerust omdat haar zus net een nieuwe knie heeft gekregen en zij gewend is vanuit die halte te vertrekken.

Een jongeman in een met ‘grachtengroen’ verf besmeurde overall legt uit dat lijn 3 recent is opgeheven en biedt een praktische oplossing: neem lijn 12 en stap uit bij De Pijp, dan is het nog een korte wandeling naar de Van Ostadestraat. Hij blijkt bovendien precies te weten waarom de zuster in het ziekenhuis zit, helpt de vrouw voorzichtig de tram in en geeft de chauffeur de instructie waar ze moet uitstappen. De vrouw vertrekt zichtbaar opgelucht en zwaait nog even naar de vertrekkende tram.

Columniste Sylvia Witteman gebruikt dezekleine ontmoeting om te tonen hoe routewijzigingen ouderen kunnen ontregelen en hoe een eenvoudige, helpende hand het verschil maakt voor wie de stad niet als thuis beschouwt.