Lezersreacties: Eens een pacifist, altijd een pacifist

In dit artikel:

Lambert van der Weide (Rolde) reageert op een bijdrage in De Zinzoeker waarin Peter Henk Steenhuis schrijft over een pacifistische vader die ziet dat zijn zoon het leger ingaat. Van der Weide legt de nadruk op het opvoedkundige gevoel van falen: waarom zouden de eigen ideeën niet bij de jongen zijn aangekomen? Hij verwerpt Steenhuis’ veronderstelling dat pacifisme achterhaald is en waarschuwt tegen het idee dat bewapening oorlogen voorkomt; hij wijst erop dat de dreiging uit Rusland in de jaren tachtig even reëel was als nu.

Ton Rullmann (Woerden) neemt afstand van Jurriën Hamers veronderstelling dat Russische burgers hun leiders door eigen lijden tot stoppen zouden dwingen. Rullmann noemt dergelijke oordelen simplistisch, verwijst naar getuigenissen van moeders en veteranen en legt de verantwoordelijkheid meer bij westerse samenlevingen: Nederland draagt via levering van drones en kruisraketten mede bij aan het voortduren van het conflict. Hij pleit voor maximale druk om onderhandelingen te forceren en zo verdere doden te voorkomen.

Eelco van der Veer (Grijpskerk) reflecteert op de discussie rond palliatieve sedatie naar aanleiding van Bert Keizers column. Hoewel hij het voorkomen van lijden waardeert, waarschuwt hij dat de steeds medische invulling van sterven ook verlies kan betekenen van een laatste, actieve weerbarstigheid tegen het einde van het leven.

Tot slot een praktische lezerstip van Ina Wubs (Stadskanaal): leg enkele munten bij de plek waar mieren binnenkomen om ze te verdrijven — een eenvoudige, gifvrije methode.