Lezersbrieven: uitspraken Timmermans, abortus, woonproject  Jeruzalem, geamputeerd been begraven?

In dit artikel:

In de rubriek Opgemerkt reageren vier lezers op actuele onderwerpen en eerdere artikelen in het Reformatorisch Dagblad.

Jan Verboom uit Veenendaal vindt dat oud-politicus Frans Timmermans terecht kritiek uitte op uitspraken van enkele Israëlische ministers over Palestijnen en Gaza. De Israëlische ambassadeur Zvi Aviner Vapni had Timmermans’ vergelijking van Israël met de nazi’s antisemitisch genoemd. Volgens Verboom verwees Timmermans echter naar uitspraken van onder anderen Bezalel Smotrich, Amihay Eliyahu en Itamar Ben-Gvir, die volgens hem getuigen van ontmenselijking en herinneren aan de Europese geschiedenis. Die kritiek mag volgens hem niet eenvoudig als antisemitisme worden weggezet.

A.N. Peereboom uit Wervershoof mist in de discussie over een mogelijke verruiming van de abortusgrens de geestelijke betekenis van abortus. Aan de hand van Genesis 4 stelt de schrijver dat het bloed van onschuldige ongeborenen tot God om gerechtigheid roept. De jaarlijkse abortuscijfers worden daarom gezien als een ernstige zonde waarvoor christenen het moeten opnemen voor de ongeboren kinderen.

C. van Vulpen uit Montfoort beschrijft zijn persoonlijke ervaring met het begraven van verwijderd lichaamsweefsel. Na een heupoperatie in Antwerpen op 30 juli kreeg hij zijn versleten heup, na overleg over de medische en wettelijke mogelijkheden, mee naar huis. Hij begroef die bij zijn zoon en wil het bot later in zijn eigen graf laten meegaan. Zijn vraag was ontstaan door een eerdere lezer die worstelde met de bestemming van een geamputeerd been.

H. Ligtenberg uit Veenendaal bespreekt het Israëlische E1-woonproject op de Westelijke Jordaanoever, bij Oost-Jeruzalem. Hoewel het CIDI het project afwijst omdat het een toekomstige Palestijnse staat zou bemoeilijken, ziet Ligtenberg vooral de Palestijnse weigering om Israëls grenzen te erkennen en terrorisme af te zweren als het grootste obstakel. Hij verwijst naar de Oslo-akkoorden, de verdeling van de Westoever in A-, B- en C-gebieden en de verschillende woonrechten van Joden en Palestijnen. Daarbij verdedigt hij de Israëlische aanwezigheid in gebied C, maar erkent hij ook dat agressieve kolonisten daar grenzen niet altijd respecteren.