Lezersbrieven: prolife in woord en daad, zingen met Sefa

In dit artikel:

Ds. K.H. Bogerd uit Jaarsveld pleit voor een veel concretere prolifepraktijk. Volgens hem zouden kerken, christelijke gezinnen en de politiek iedere onbedoeld zwangere vrouw de garantie moeten bieden dat moeder en kind langdurig worden opgevangen en ondersteund. Duizenden prolifegezinnen zouden bereid zijn zorg, opvoeding en kosten te dragen, maar die bereidheid moet georganiseerd worden via bijvoorbeeld een krachtige prolifestichting. De politiek kan de randvoorwaarden scheppen, terwijl kerken en gezinnen voor de daadwerkelijke opvang zorgen. Zo wordt zichtbaar dat er naast abortus een haalbaar christelijk alternatief bestaat en blijkt of de prolifeovertuiging ook na de geboorte wordt volgehouden.

Anita Lagendijk-van Ginkel uit Goes reageert op de discussie over samen zingen met Sefa. Zij vindt dat eerbied voor God niet automatisch gelijkstaat aan een sobere, bewegingloze eredienst met alleen traditionele zang. Bijbelse voorbeelden, zoals Davids dans voor de ark en uitbundige muziek, laten volgens haar ruimte voor andere vormen. Ze vraagt zich bovendien af of het ongemak over niet-oprecht gelovige musici wel een houdbaar criterium is; dat zou ook gevolgen kunnen hebben voor veel organisten. Omdat Sefa zelf zegt vanuit ontzag voor Gods heiligheid te handelen, roept zij op voor hem te bidden en zijn muzikale dienst niet bij voorbaat af te wijzen.