Leidse docent Nadia Bouras gebruikt de Franse rellen om rechts te sarren: 'Nachtmerrie voor de Dukachtigen'

In dit artikel:

Historica Nadia Bouras, universitair docent sociale en migratiegeschiedenis aan de Universiteit Leiden en verbonden aan het NIMAR in Marokko, kreeg kritiek op een bericht dat zij op 18 oktober op Bluesky plaatste. Bij beelden van onrust in Parijs schreef zij dat de situatie een “nachtmerrie voor de Dukachtigen” was, waarmee zij onder anderen Telegraaf-columnist Wierd Duk en vergelijkbare rechtse critici bedoelde. Volgens de auteur gebruikte Bouras de rellen daarmee vooral om politieke tegenstanders te bespotten.

De onrust was volgens het artikel omvangrijker dan Bouras’ omschrijving van protesten die “hier en daar volledig uit de hand” lopen suggereerde. Een dag eerder werd in Limoges een historisch stadhuis in brand gestoken en stortte de toren in. In Marseille drongen relschoppers het stadhuis binnen en vernielden zij een borstbeeld van Marianne. Het Franse ministerie van Binnenlandse Zaken meldde die dag 2.397 arrestaties. In Parijs raakte een tabakswinkelierster gewond toen zij haar zaak tegen plunderaars probeerde te beschermen. Een dag later werden op de Place de la République gemaskerde betogers met traangas verdreven, sneuvelde een fontein en werden winkels geplunderd.

De auteur wijst erop dat Bouras eerder had gevraagd waarom politieke ellende in Frankrijk niet tot “echte volkswoede” in Nederland leidde. Volgens het artikel reageerde zij na het uitbreken van het geweld vooral op de mogelijke ergernis bij rechts in Nederland, en niet op de gevolgen voor slachtoffers, winkeliers of hulpverleners.

Daarbij wordt benadrukt dat Bouras zich op haar profiel nadrukkelijk presenteert als docent van de Universiteit Leiden. De universiteit ontving volgens haar jaarverslag in 2025 €574 miljoen aan rijksbijdragen, op een totaal van €1,01 miljard aan baten. De auteur gebruikt dat gegeven om te betogen dat de universiteit indirect door belastinggeld wordt gefinancierd en daarom verantwoordelijkheid draagt voor de publieke uitingen van medewerkers die haar naam gebruiken.

De Universiteit Leiden stelt dat academische vrijheid essentieel is, maar dat de instelling geen politiek platform vormt en vrijheid met verantwoordelijkheid gepaard gaat. De auteur vindt dat deze uitgangspunten onder druk komen te staan wanneer een docent zich publiekelijk met de universiteit identificeert en gewelddadige rellen relativeert. Ook vraagt hij zich af hoe studenten met rechtse opvattingen zich veilig en eerlijk behandeld kunnen voelen in Bouras’ onderwijs.

Het stuk is daarmee niet alleen een kritiek op Bouras’ socialemediabericht, maar ook een oproep aan Luc Sels, voorzitter van het College van Bestuur, om publiekelijk duidelijk te maken waar de universiteit de grens trekt tussen academische vrijheid en politieke uitingen. Aan het einde bevat het artikel herhaalde promotie voor het volgen en delen van berichten van DDS op Facebook.