Leesniveau kan omhoog door beproefde methode van voor 1984

In dit artikel:

De leesvaardigheid van Nederlandse leerlingen is volgens de auteur al tientallen jaren aan het dalen: van 93 procent in 1984 naar 61 procent in 2025, tegenover 88,5 procent in 2003. De oprichting van het Expertisecentrum Nederlands (EN) in 1996 heeft die ontwikkeling volgens hem niet gekeerd; sindsdien zette de daling door.

De auteur legt een verband met de invoering van de basisschool in 1985, waarin kleuters en oudere kinderen samen onderwijs kregen. Volgens hem worden jonge kinderen sindsdien te vroeg met letters en lezen geconfronteerd, terwijl zij psychologisch nog niet toe zijn aan het lezen van woorden. Kleuters zouden zich eerst moeten voorbereiden met activiteiten als rijmen, klanken onderscheiden, woorden in klanken verdelen, tekenen en puzzelen. Vanaf ongeveer 6,5 jaar zouden kinderen vervolgens gericht leesonderwijs moeten krijgen; in circa veertig uur zouden zij volgens de auteur de letters kunnen leren.

Het huidige beleid, waarin kleuters veel lettertraining krijgen, noemt hij ineffectief en mogelijk schadelijk. Hij verwijst onder meer naar onderzoek waarin kinderen na honderden uren training wel enkele letters kenden, maar nog niet konden lezen. Ook verwijt hij het EN dat het zich vooral baseert op psychometrische tests en statistiek en daardoor volgens hem een natuurlijke leesontwikkeling negeert. Begrijpend lezen, tempolezen en de benadering van dyslexie als traag lezen noemt hij voorbeelden van bredere misvattingen.

De voorgestelde oplossing is een terugkeer naar de basis: kleuters krijgen voorbereidend leesonderwijs, jonge schoolkinderen echte leeslessen en lezen, schrijven en rekenen worden opnieuw centraal gesteld. De auteur pleit er bovendien voor de adviezen van het EN niet langer te gebruiken.