Latten op je 80ste? Hannie (80) uit Bedum is al meer dan 25 jaar samen met Hans (83) in Australië
In dit artikel:
Hannie (80) uit Bedum en Hans (83) uit de omgeving van Adelaide onderhouden al meer dan 25 jaar een romantische, transcontinentale relatie. De twee leerden elkaar decennialang geleden oppervlakkig kennen op een bruiloft in de jaren ’60, maar pas eind jaren ’90 kwam er een tweede kans: een gemeenschappelijke vriendin stuurde Hans’ foto naar de toen weduwe Hannie, waarna ze elkaar brieven begonnen te schrijven. Wat als een onwaarschijnlijke correspondentie begon — enveloppen met exotische postzegels, foto’s en een onverwachte uitnodiging van Hans om met kerst naar Nederland te komen — mondde uit in een langdurige relatie. Een gepland kort bezoek groeide uit tot maanden samen in Nederland en later naar wederzijdse bezoeken in Australië en Groningen.
De dagelijkse verbindingslijn is digitaal: om precies tien uur ’s ochtends klapt Hannie haar laptop open voor het videogesprek met Hans (voor hem is het dan avond). Ze bellen ongeveer een uur, delen verhalen over kleinkinderen, tuinen en kleine belevenissen, en lachen veel. Reizen wordt echter zwaarder: Hannie kreeg hartproblemen en kan niet meer ver vliegen, en tijdens de coronapandemie werd haar visum voor Australië ongeldig, waardoor ze jaren niet kon terugkeren. Hans bezoekt haar nog jaarlijks, maar dat wordt door hun hoge leeftijd steeds moeilijker.
Dat zij bewust niet bij elkaar intrekken is een principiële keuze. Beide vinden zelfstandigheid belangrijk en voelen zich prettig bij de wisselwerking tussen hun levens: Hannie noemt zichzelf een huismus, gehecht aan Groningen en rust; Hans is een levenslange reiziger en voormalig medewerker op olieplatforms die ruimte en weidsheid nodig heeft. Verhuizen naar de andere kant van de wereld ziet Hannie niet zitten — ze voelt zich hier meer thuis en ervaart Australiërs als minder hartelijk — en Hans past slecht in het compacte leven van Groningen. Zoals Hannie het stelt: „Als we altijd samen zijn, wordt het te gewoon.”
Hun relatie illustreert een groter fenomeen: Nederland (met België) telt relatief veel zogenoemde LAT-relaties (living apart together). De term, door een Nederlandse journalist in 1978 geïntroduceerd en in de jaren ’90 ingeburgerd, beschrijft partners die samen zijn zonder samen te wonen. Onderzoeken schatten dat 5 à 10 procent van de bevolking in zo’n relatie zit, vaak uit voorkeur voor zelfstandigheid, met name onder mensen die eerder getrouwd zijn geweest of kinderen hebben.
De combinatie van persoonlijke verschillen, wederzijds respect en moderne communicatiemiddelen houdt het contact tussen Hannie en Hans levendig, ondanks meer dan 15.000 kilometer en de fysieke beperkingen die ouder worden met zich meebrengen. Hun verhaal laat zien dat liefde niet per se samenwoon vraagt: voor hen biedt afstand ruimte om zowel verbinding als autonomie te bewaren.