Latin America has turned Trumpy. That creates opportunities

In dit artikel:

In Latijns-Amerika is in iets meer dan een jaar tijd een duidelijke ruk naar rechts zichtbaar: in zeven presidentsverkiezingen wonnen telkens conservatieve of populistische kandidaten. De nieuwste naam is Abelardo de la Espriella in Colombia, die zich op 24 juni tot president-elect liet uitroepen en zich profileert als een harde bestrijder van bendes en illegale migratie. Volgens het stuk speelt vooral onvrede over criminaliteit, drugsgeweld en migratie een grote rol, terwijl Trump-achtige leiders daarop inspelen met stoere taal en beloften van harde aanpak.

De opmars van deze zogeheten “Orange Wave” levert sommige landen wel voordeel op in Washington. Wie zich naar Donald Trump voegt, kan rekenen op meer goodwill, handelsovereenkomsten of zelfs financiële steun, zoals Argentinië onder Javier Milei kreeg om een valutacrisis af te wenden. Ook op veiligheidsvlak zoeken meerdere landen in de Andes meer samenwerking met de VS in de strijd tegen drugsbendes en smokkelnetwerken.

Toch waarschuwt het artikel dat dit harde beleid vaak overschat wordt. De aanpak van Nayib Bukele in El Salvador wordt bewonderd, maar dat land is volgens de schrijver geen goed model voor landen waar drugshandel in plaats van afpersing centraal staat. Strafmaatregelen en aanvallen op drugstransporten drukken de productie niet noodzakelijk; ze kunnen de prijs zelfs opdrijven en nieuwe routes stimuleren. Bovendien gaan zulke autoritaire methoden vaak ten koste van burgerrechten en schrikken ze investeerders af. De kernboodschap: vriendschap met de VS kan nuttig zijn, maar democratische instituties zijn op de lange termijn belangrijker dan de golf van rechts populisme.