Langverwacht: alle Limburgse slakken in kaart gebracht

In dit artikel:

Na 25 jaar onderzoek heeft de Mollusken Studiegroep Limburg (MSL) een omvangrijk standaardwerk over de Limburgse landslakken gepubliceerd. In het ruim 600 pagina’s tellende boek ‘De Landslakken van Limburg, verspreiding en ecologie in de periode 1999-2023’ zijn meer dan 15.000 waarnemingen verwerkt. De verspreiding is nauwkeurig weergegeven in kilometerhokken, aangevuld met circa 700 foto’s, soortbeschrijvingen, informatie over leefgebieden en determinatietabellen.

Het boek werd op 25 september 2026 gepresenteerd in het Royal Theater in Roermond. De publicatie behandelt de 102 soorten die tijdens het project in Limburg zijn vastgelegd en bespreekt daarnaast de overige Nederlandse landslakken. Daarmee is Limburg volgens de onderzoekers de best onderzochte provincie voor deze diergroep en komt meer dan 80 procent van alle Nederlandse land- en naaktslaksoorten er voor.

Het onderzoek is echter niet beëindigd. In een voormalige mediterrane showtuin in Echt zijn onlangs drie soorten gevonden die nog niet uit Limburg bekend waren: Xerotricha zaratei, Charpentieria itala en Papillifera papillaris. Voor deze soorten zijn voorlopige Nederlandse namen voorgesteld: Leonese grasslak, Italiaanse clausilia en Gestippelde clausilia. De provinciale teller staat daardoor inmiddels op 105 soorten.

De vondsten passen in een bredere ontwikkeling. Landslakken kunnen via auto’s, caravans, campers en kampeerspullen door mensen worden verspreid. Door klimaatverandering en zachtere winters kunnen zuidelijke soorten zich bovendien gemakkelijker in Nederland vestigen. Tegelijkertijd heeft een recente periode van droogte de aantallen van veel soorten tijdelijk verminderd. Toch zijn in Zuid-Limburg, vooral in kalkrijke gebieden zoals het Geuldal, nog veel bijzondere slakken te vinden. De auteurs hopen dat het nieuwe naslagwerk meer mensen stimuleert om ook in tuinen, parken en natuurgebieden naar deze vaak verborgen dieren te zoeken.