Landelijk groeien ChristenUnie en SGP uit elkaar, hoe zit dat lokaal? „Samen kunnen we christelijk geluid beter laten horen"
In dit artikel:
Nationaal lopen ChristenUnie (CU) en SGP uiteen over de zogeheten spreidingswet voor asielopvang: de CU in de Tweede Kamer stemde ervoor dat álle gemeenten bijdragen, de SGP wees dit af en pleitte eerst voor beperking van de instroom. Op lokaal niveau veroorzaakt dat verschil meestal geen breuk in de veelvoorkomende gecombineerde CU‑SGP-fracties: bestuurders en raadsleden uit verschillende gemeenten melden vooral samenwerking en pragmatiek.
In plaatsen als Goes, Hendrik‑Ido‑Ambacht en Woerden vinden CU- en SGP‑leden elkaar in de basisopvatting dat hulp aan mensen in nood nodig is, mits de gemeente het aankan. De lokale SGP’s blijken soms minder rigide dan hun landelijke partij; in Gorinchem leidde het nationale SGP‑standpunt rond asiel en illegaal verblijf wel tot wrijving, waarna de plaatselijke combifractie een eigen verklaring aflegde om niemand in de kou te laten.
De redenen om samen te blijven zijn zowel principieel als praktisch: gecombineerde lijsten bestaan vaak al decennialang, ze voorkomen dat het christelijke stemblok versplintert, helpen kleinere partijen een zetel of invloed veilig te stellen en maken taakverdeling in de raad efficiënter. Met namen als Zwijndrecht en Vlaardingen benadrukken lokale politici dat zij niet louter CU of SGP zijn maar gezamenlijk opereren; fractievoorzitter Wouter de Reus: „Wij vertegenwoordigen niet CU of SGP, maar CU‑SGP.”
Tegelijk kunnen gevoelige thema’s tot verschil van inzicht leiden — in Woerden speelt de discussie over een crematorium (SGP principieel voor begraven, CU meer genuanceerd) — en rond verkiezingsprogramma’s of kandidatenlijst ontstaan soms felle interne gesprekken (Epe, Woerden). Praktische factoren zoals een enkele zetel bepalen ook hoe men omgaat met meningsverschillen: bij één zetel beslist vaak de zeteldrager.
Kortom: nationale verschillen over asielbeleid veroorzaken lokaal soms debat, maar longstanding samenwerking, gedeelde identiteit en politieke realiteit houden veel CU‑SGP‑fracties bijeen; spanningen bestaan, maar leiden niet veelal tot breuk.