Lafheid ten top in de Kamer: Coalitie (D66, VVD, CDA) sloopt de zorg, maar durft de confrontatie met de oppositie niet aan
In dit artikel:
Het nieuwe minderheidskabinet-Jetten (D66, VVD, CDA) stuit in Den Haag op stevige kritiek omdat het coalitieakkoord structurele bezuinigingen bevat op ouderenzorg en gehandicaptenzorg en een verhoging van het eigen risico in de zorg voorstelt. Tijdens een Kamerdebat dinsdag — dat eigenlijk over de begroting 2026 van het vorige kabinet had moeten gaan — richtte de oppositie haar pijlen op die beoogde maatregelen en de mogelijke gevolgen voor kwetsbare groepen.
Kamerleden van links en rechts bekritiseerden dat het kabinet in het akkoord al harde keuzes neerlegt, terwijl kabinet en coalitiepartijen telkens zeggen dat de concrete uitwerking nog moet volgen. GL-PvdA’er Julian Bushoff noemde het onverantwoord om maatregelen vast te leggen zonder eerst de effecten op kwetsbare mensen te onderzoeken. D66-voorman Marc Vervuurt hield het erop dat de Kamer en het kabinet de uitwerking van de plannen moeten afwachten en dat die mogelijk later kan worden bijgesteld.
De oppositie — die een meerderheid kan vormen tegen het kabinet omdat Jetten geen stabiele coalitiemeerderheid heeft — kreeg meerdere voorstellen om de bezuinigingen tegen te houden. René Claassen (Groep Markuszower) wees erop dat het gat in de begroting onder meer veroorzaakt wordt door de kosten van de asielopvang en dat daar geld kan worden gezocht. Linkse partijen geven de voorkeur aan hogere belastingen als alternatief. Ook rechtse partijen zoals JA21 toonden wantrouwen, maar gaven deels aan eerst het kabinet af te wachten voordat ze stevig in verzet komen.
De spanning neemt toe nu nieuwe ministers Sophie Hermans en Mirjam Sterk donderdag in de Kamer moeten verschijnen om vragen over de plannen te beantwoorden. Veel Kamerleden roepen op tot helderheid en politieke verantwoordelijkheid; critici vrezen dat ouderen en mensen met een beperking onevenredig zwaar getroffen zullen worden als de voorstellen doorgaan.
Kortom: het debat toont een diepe verdeeldheid over de richting van het zorgbeleid en belicht de onzekerheid rond concrete maatregelen, financiering en de politieke bereidheid om zowel de plannen door te zetten als om alternatieven te zoeken.