„Laat Japan tot voorbeeld zijn"

In dit artikel:

Aan het einde van de zomervakantie organiseren veel kerken tijdelijke kinderclubs in stadsparken, met spelletjes, drinken en snacks. Die activiteiten voorzien niet alleen in een geestelijke behoefte, maar zijn ook praktisch waardevol voor kinderen en vooral voor werkende ouders. De schrijver vraagt zich af waarom kerken zulke initiatieven niet vaker en breder inzetten als vorm van buurtwerk.

Volgens de schrijver ligt er in Nederlandse wijken een grote behoefte aan saamhorigheid, sociale veiligheid en onderlinge zelfredzaamheid. In een crisis, zoals een langdurige stroomstoring, blijken bewoners vaak weinig op elkaar aangewezen. Lokale kerken zouden daarom actiever de wijk in kunnen gaan en eenvoudig kunnen beginnen met de vraag wat bewoners nodig hebben en waarmee zij geholpen kunnen worden. Christelijke getuigenis hoeft volgens de schrijver niet vooral te bestaan uit het uitdelen van folders of het direct winnen van zielen, maar kan ook zichtbaar worden in concrete dienstbaarheid.

Als voorbeeld verwijst de schrijver naar Japan, dat het Sociaal en Cultureel Planbureau in 2014 aanhaalde vanwege de sterke buurtparticipatie. Daar bestaan onder meer sportgroepen, buurtpatrouilles, rampenpreventieteams en initiatieven om straten op te fleuren. Kerken zouden volgens de schrijver op dezelfde kleinschalige en persoonlijke manier kunnen werken. Vanuit die betrokkenheid kan later vanzelf het gesprek ontstaan over wat hen als christenen drijft.