Kus je als oppas andermans kinderen op de mond?

In dit artikel:

Een anonieme oppas vraagt of het nog gepast is om andere mensen hun kinderen op de mond te kussen. Tijdens haar studie paste ze vaak op en bouwde hechte banden op met kinderen die ze vanaf hun babytijd zag; mondkusjes kwamen toen voor. Nu steeds meer vrienden ouders worden, voelt ze dat zoenen op de mond minder normaal is en vraagt zich af of ze dit met ouders moet bespreken, uit angst grenzen te overschrijden.

Twee deskundigen adviseren terughoudendheid. Opvoedfilosoof en lector Stijn Sieckelinck waarschuwt dat, ook al initiëren kinderen soms zelf kusjes, een oppas dit niet zou moeten overnemen. In 2026 kun je volgens hem niet meer aannemen dat mondkussen pedagogisch verantwoord is; alternatieven zoals een kus op de wang of een aai over het hoofd zijn gepaster. Hij ziet een kans om kinderen te leren dat ze mogen weigeren als ze iets niet willen.

Klinisch jeugd- en kinderpsycholoog Marga Akkerman benadrukt dat het weigeren te kussen geen onvriendelijkheid is maar respect voor lichamelijke privacy. Bij zuigelingen kan knuffelen en kusjes onderdeel zijn van verkenning en hechting, maar dat stopt vanzelf naarmate een kind ouder wordt. Omdat lippen gevoelig zijn en aanraking informatie geeft, is het volgens haar verstandig grenzen te stellen en kinderen vanaf jonge leeftijd duidelijkheid te geven over welke kusjes gewenst zijn.

Kort: als oppas kun je beter geen mondkusjes geven, heldere grenzen stellen en kinderen helpen leren nee te zeggen; overleg met ouders is mogelijk maar niet altijd noodzakelijk.