Kurwa

In dit artikel:

De auteur vergelijkt zijn toenemende afkeer van koude winters met een groeiend onvermogen tegen door het Westen aangewakkerde oorlogen. Recentegesprekken en media-items over een mogelijk conflict met Iran (met opmerkingen van Trump over een snelle militaire aanpak en plannen rond de Straat van Hormuz op 10 maart) vormen voor hem bewijs van impulsief leiderschap en onderschatting van Iran als groot, oud land. Internationale publicaties spraken van een oorlog zonder strategie; volgens de schrijver raken machtige belangen in paniek omdat Iran veerkracht toont en energieveiligheid en risico’s in Europa worden benadrukt.

Tegelijk wijst hij op de rol van angst en desinformatie: vergelijkbaar met de coronacrisis wordt onrust gebruikt om te verwarren, een thema waar Hannah Arendt over schreef. In een persoonlijk voorbeeld beschrijft hij een Poolse klusjesman die sinds de val van het communisme westwaarts wilde, maar tijdens corona steeds sceptischer en bozer werd — met hard taalgebruik en afkeer van maatregelen en instituties. De tekst wil laten zien hoe geopolitieke spanningen en mediamanipulatie samen woede en wantrouwen onder gewone mensen voeden.