Kunstmatige symboolpolitiek: D66 wil 30.000 huizen uit de grond stampen, maar weigert stikstofgekte en bureaucratie te schrappen

In dit artikel:

Minister voor Wonen Boekholt-O’Sullivan heeft vijf grootschalige bouwlocaties aangewezen in Deventer, Haarlem, Leeuwarden, Maastricht en Weert. Daar moeten tot en met 2035 versneld 30.000 woningen worden gebouwd. Volgens de minister zijn de locaties geselecteerd op onder meer water en bodem, stikstof, netcongestie, drinkwater en de aanwezigheid van bedrijvigheid.

De auteur is uiterst kritisch op het plan, omdat er geen extra geld wordt uitgetrokken voor infrastructuur. Wegen, openbaar vervoer en spoor zouden de nieuwe wijken moeten kunnen ontsluiten, terwijl eerdere grote bouwlocaties juist stilliggen doordat daarvoor financiering ontbreekt. Ook moeten bedrijven op een deel van de aangewezen gronden mogelijk verhuizen, wat volgens de auteur extra kosten en onzekerheid voor ondernemers veroorzaakt.

Het artikel stelt dat het aanwijzen van locaties de woningcrisis niet oplost en vooral symboolpolitiek is. De echte problemen zouden liggen bij stikstofregels, lange vergunningprocedures, netcongestie en andere overheidsbeperkingen. Als oplossing pleit de auteur voor het versoepelen van bouw- en milieuregels, meer vrijheid voor grondeigenaren en ontwikkelaars en minder overheidssturing. Ook koppelt het artikel het woningtekort aan immigratie. De oproepen in het artikel om de betrokken mediaorganisatie financieel te steunen zijn geen onderdeel van het bouwplan.