Kritische coronahuisarts Elens haalt uit tijdens verhoor: 'Ik wil excuses van Hugo de Jonge'

In dit artikel:

Huisarts Rob Elens werd door de parlementaire enquêtecommissie over de coronacrisis gehoord tijdens de derde week van het onderzoek naar de impact van covid op de zorg. De commissie bestrijkt de periode van de eerste signalen eind 2019 tot het vervallen van de laatste maatregelen in 2022; het eindrapport wordt begin 2027 verwacht.

Elens trad naar voren als bekend criticus van het coronabeleid en van zijn eigen behandelwijze. Hij schreef patiënten een combinatie van hydroxychloroquine, zink en azitromycine voor en verdedigde dat als ‘practice based medicine’, gebaseerd op eigen ervaring en eerdere off-label toepassingen. De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) waarschuwde begin 2020 dat voor die middelen onvoldoende wetenschappelijk bewijs bestond voor behandeling van corona.

Na contact met de inspectie stopte Elens tijdelijk met die therapie, maar hervatte die later nadat een patiënt overleed; hij verklaarde dat hij zijn eed moest volgen. De inspectie bekritiseerde ook dat patiënten een verklaring moesten ondertekenen over vaccinatie. Uiteindelijk kreeg Elens geen boete, maar wel een waarschuwing. Het Centraal Tuchtcollege oordeelde later dat toenmalig minister Hugo de Jonge zich “actief bemoeid” had met het inspectiebeleid rond de huisarts.

Tijdens zijn verhoor maakte Elens zijn frustratie over de minister publiek en eiste hij excuses: “Ik vind het zeer pijnlijk en ik wil excuses.” Hij vertelde dat hij zich een jaar lang tegengewerkt voelde en dat de rol van het ministerie het vertrouwen heeft beschadigd. Ook had hij twijfels over de AstraZeneca-vaccinatiecampagne en voelde hij zich onvoldoende gehoord als eerstelijnsverlener.

Elens pleitte voor meer eerlijkheid en transparantie om het vertrouwen in de overheid te herstellen en wijst op een bredere zorgleer: huisartsen en andere eerstelijnszorgverleners moesten volgens hem tijdens de crisis beter worden betrokken. Zijn verklaring illustreert de spanningen tussen individuele klinische keuzes en centrale gezondheidsautoriteiten tijdens de pandemie—een knelpunt dat de commissie verder wil uitzoeken.