NU+ | Kritiek op kleurrijke sporters als Leerdam: 'Maar laten we haar omarmen'

In dit artikel:

Jutta Leerdam veroverde maandag olympisch goud op de 1.000 meter, maar haar overwinning ging gepaard met veel kritiek op sociale media en NUjij. Niet alle reacties gingen over sportieve prestaties: aandacht richtte zich vooral op haar privéleven en imago — haar relatie met influencer Jake Paul, het gebruik van een privéjet, opvallende make-up en het weigeren om met pers te spreken — waardoor een deel van het publiek negatiever reageerde dan op de prestatie zelf.

Die afkeuring past in een breder Nederlands patroon waarin sporters die buiten de traditionele rol vallen extra onder vuur komen te liggen. Voorbeelden zijn Memphis Depay, die commentaar kreeg vanwege een witte haarband en eerder een hoed in het spelershotel, en het Nederlandse hockeystersteam rond 2010, dat werd bekritiseerd voor het combineren van sport met fotoshoots en uiterlijke presentatie. Oud-hockeyster Ellen Hoog noemt zulke aanvallen vaak onterecht: sportieve tegenvallers hebben volgens haar meestal technische oorzaken, niet randzaken.

Cultuuronderzoeker Saskia Maarse plaatst het fenomeen in de Nederlandse "doe-maar-gewoon"-mentaliteit: succes mag niet te opvallend worden geëtaleerd; gelijkheid en nuchterheid blijven belangrijk. In landen als de Verenigde Staten is zelfpromotie veel normaler en worden atleten vaker verheven tot sterren. Maarten van Bottenburg, hoogleraar Sport & Society, wijst op de paradox: de samenleving verlangt medailles, maar accepteert het vieren of anders-zijn van winnaars niet altijd.

Hoog en Van Bottenburg roepen op tot meer waardering voor kleurrijke sporters en om prestaties centraal te blijven stellen. Leerdams gouden rit toont dat succes ook kan komen met een eigen, opvallende stijl — iets dat volgens critici juist gekoesterd zou moeten worden in plaats van bekritiseerd.