Kritiek op de politie: oud-agent legt pijnlijk bloot waarom burgers massaal afhaken

In dit artikel:

Een bericht van Wendy over de beëdiging van haar bijna negentienjarige zoon bij Politie Eenheid Limburg leidde op sociale media tot een golf van haat tegen de jonge agent, zijn moeder en de politie. Vanwege de heftige reacties verwijderde zij de post, maar ze liet weten trots te blijven. Volgens haar kan een agent die vandaag wordt uitgescholden, morgen hulp bieden aan dezelfde criticus of diens naasten.

Politievakbondsman Maarten Brink van de ACP veroordeelde de reacties en benadrukte dat de meeste Nederlanders politieagenten waarderen. Oud-agent Paul ziet de kwestie echter als onderdeel van een veel dieper en langdurig wantrouwen. Hij werkte van 1995 tot 2003 bij Politiekorps Haaglanden en beschreef hoe zijn aanvankelijke idealisme plaatsmaakte voor kritiek op de politieorganisatie.

Paul stelt dat politie, Openbaar Ministerie en Justitie door terugkerend wangedrag het vertrouwen van burgers hebben ondermijnd. Hij verwijst onder meer naar volgens hem disproportionele arrestaties, het optreden tijdens de coronaperiode en ongelijke behandeling. Na zijn vertrek uit de politie werkte hij bij het OM, Justitie en advocatenkantoren, waar hij naar eigen zeggen dezelfde problemen zag terugkeren. Volgens hem ontbreekt binnen de organisatie ruimte voor zelfkritiek en moreel oordeel, waardoor agenten te gemakkelijk meegaan met leidinggevenden en politieke machthebbers.

Voormalig Kamerlid Harm Beertema steunt Pauls analyse en stelt dat het uitblijven van ingrijpende consequenties voor korpschef Janny Knol zou betekenen dat de organisatie verloren is. De discussie rond Wendy’s bericht laat volgens de betrokken critici zien dat de vijandigheid tegen de politie niet alleen voortkomt uit respectloosheid, maar ook uit structureel wantrouwen. Zij vinden dat de politie dit vertrouwen alleen kan herstellen door serieus te reflecteren en haar koers te veranderen.