Kristien (33) verloor haar partner aan een kraambedpsychose: 'Hij stond hele nachten naast bed van ons zoontje'

In dit artikel:

Kristien Moerland (33) verloor drie jaar geleden haar partner en vader van hun zoontje door een kraambedpsychose, een ernstige psychiatrische aandoening die kort na de bevalling kan optreden, niet alleen bij moeders maar ook bij vaders. Hun liefde was diepgeworteld; ze kenden elkaar sinds hun jeugd en hadden samen de droom om een gezin te beginnen. Tijdens de zwangerschap was haar partner intens betrokken en enthousiast, maar ook zoekend naar zelfstandigheid.

In de kraamweek verslechterde zijn mentale toestand snel. Hij raakte verward, verloor contact met de realiteit en ontwikkelde wanen. Ondanks signalen voor zorg werd de ernst van zijn situatie onvoldoende herkend door kraamzorg en medische professionals; zijn gedrag werd afgedaan als normale spanningen rond het vaderschap. Pas vlak voor zijn overlijden, twaalf uur daarvoor, bezocht hij een vervangend huisarts, die hem vermoeidheid toedichtte en slaappillen voorschreef. Diezelfde nacht pleegde hij suïcide door voor een trein te springen.

Kristien moest midden in deze nachtmerrie zorgen voor hun pasgeboren zoontje. Hun band is daardoor intens en bijzonder, en nu praat ze open over het verlies en het verdriet, ook richting hun driejarige zoon. Ze vreest het moment dat ze hem moet vertellen hoe zijn vader is overleden, uit angst dat hij zichzelf de schuld geeft.

Verpleegkundig specialist Tamara Hagen benadrukt dat kraambedpsychose ook bij vaders kan voorkomen, vaak onterecht wordt onderschat en daardoor meestal niet tijdig wordt herkend. Door de focus op de moeder raken vaders vaak buiten beeld, terwijl hun mentale welzijn cruciaal is voor het hele gezin. Hagen pleit voor meer aandacht voor de mentale gezondheid van zowel moeders als vaders rondom het ouderschap.

Kristien deelt haar verhaal met de hoop anderen te bereiken en het taboe op deze problematiek te doorbreken, zodat het gesprek over verlies en mentale kwetsbaarheid binnen gezinnen beter gevoerd kan worden.