Krispijn sloopt Mona Keijzer: Het grote verraad van de 'rechtse' verlosser

In dit artikel:

Een opiniërend artikel bespreekt een video van onderzoeksjournalist Jonathan Krispijn over Mona Keijzer, BBB-minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening. Krispijn betoogt daarin dat Keijzer zich presenteert als rechtse en onafhankelijke politica, maar in de praktijk beleid uitvoert dat volgens hem aansluit bij eerdere kabinetten en de Europese Unie.

Als voorbeeld noemt het artikel Keijzers vertrek uit het kabinet-Rutte in september 2021, nadat zij bezwaar had gemaakt tegen de coronapas. Volgens de auteur werd zij daardoor gezien als tegenstander van het coronabeleid. Tegelijkertijd verwijt het stuk haar dat zij eerder niet openlijk afstand nam van interne waarschuwingen over de mogelijke gezondheidsschade van lockdowns. De beschuldiging is dat haar vertrek vooral politiek goed uitkwam.

Vervolgens richt de kritiek zich op de Nota Ruimte, een omvangrijk plan voor de ruimtelijke inrichting van Nederland tot 2050. Keijzer stuurde dit document volgens het artikel in oktober 2025 naar de Tweede Kamer, nadat het eerder onder verantwoordelijkheid van Hugo de Jonge was opgesteld. De nota gaat uit van een groei van de bevolking naar ongeveer twintig miljoen inwoners en beschrijft ruimte voor onder meer woningbouw, natuur, klimaatmaatregelen en energievoorzieningen. Omdat landbouw momenteel veel ruimte inneemt, zou een belangrijk deel van die uitbreiding op landbouwgrond plaatsvinden. De auteur concludeert daaruit dat boeren hun grond zullen verliezen en verwijt Keijzer dat zij onvoldoende juridische bescherming biedt.

Ook de visserij komt aan bod. Het artikel verwijst naar een fragment waarin Keijzer haar medeleven toont met vissers. Daartegenover stelt Krispijn dat Europese biodiversiteits- en natuurherstelregels grote delen van de Noordzee kunnen afsluiten voor de visserij, terwijl windmolenparken de beschikbare ruimte verder beperken. Volgens de auteur staat haar emotionele publieke optreden daardoor haaks op het beleid dat zij mede uitvoert. Deze voorstelling van zaken wordt in het artikel niet voorzien van een reactie van Keijzer of een onafhankelijke controle van de aangehaalde beleidsgevolgen.

Ten slotte bekritiseert Krispijn Keijzers houding tegenover de Europese Unie. In een gesprek met FVD-Kamerlid Pepijn van Houwelingen wijst zij een Nexit af en zegt zij de EU liever van binnenuit te willen veranderen. Volgens de video en het artikel maakt die keuze het onmogelijk om zelfstandig grenzen, landbouwbeleid en nationale regelgeving te bepalen. De auteur ziet haar daarom niet als politieke rebel, maar als iemand die bestaand beleid beheert terwijl zij zich aan de rechterzijde profileert.

Het stuk is uitgesproken polemisch en gebruikt zware kwalificaties voor Keijzer, de EU en de gevestigde politiek. Naast de inhoudelijke kritiek bevat het meerdere oproepen om de publicatie financieel te steunen en zich op de nieuwsbrief van De Dagelijkse Standaard te abonneren. De centrale boodschap is dat rechtse kiezers volgens de auteur politici niet op hun campagne-uitingen, maar op hun concrete beleid en Europese keuzes moeten beoordelen.