Kraamverzorgers zien geweld en drugs, maar melden nauwelijks bij Veilig Thuis
In dit artikel:
Kraamverzorgenden en verloskundigen melden zelden onveilige thuissituaties bij Veilig Thuis, terwijl zij vaak als enige zorgverleners in gezinnen achter de voordeur komen. Jaarlijks ontvangt Veilig Thuis ongeveer 133.000 meldingen; daarvan zijn er slechts zo’n 350 afkomstig van kraamverleners of verloskundigen. Vertrouwensarts Janneke Witte waarschuwt dat juist de kraamtijd een erg kwetsbare periode is waarin geweld, verwaarlozing of andere risico’s kunnen ontstaan en vroegtijdig ingrijpen ernstig leed kan voorkomen.
Uit een enquête van Kenniscentrum Kraamzorg onder duizend kraamverzorgenden blijkt dat bijna een kwart signalen van kinderverwaarlozing, huiselijk geweld of mishandeling heeft gezien, maar 55 procent daarvan geen melding deed. Als illustratie noemt Witte een casus waarin een kraamverzorgende de verloskundige alarmeerde vanwege afwijkend gedrag bij een pasgeborene; onderzoek in het ziekenhuis wees uit dat het kind cocaïne in de urine had, en moeder gebruikte terwijl ze borstvoeding gaf.
Kraamverzorgenden noemen twee hoofdredenen voor het achterwege laten van meldingen. Ten eerste angst voor represailles: melders vrezen herkenning en intimidatie, iets wat ook verloskundige Nasim Yadegari bevestigt aan de hand van bedreigingen tegen zorgverleners. Ten tweede speelt tijdgebrek een grote rol. Wettelijk bestaat kraamhulp uit ongeveer zes uur per dag, maar door personeelstekorten zijn diensten vaak teruggebracht tot drie uur; zo worden signalen makkelijker gemist en ontbreekt er tijd om zorg te combineren met het maken van meldingen en terugkoppeling.
De verplichte meldcode voor zorgverleners betekent dat meldingen bij Veilig Thuis niet anoniem worden geregistreerd, wat drempelverhogend werkt. Witte benadrukt dat zorgverleners wel anoniem kunnen bellen voor advies en moedigt het voeren van gesprekken met ouders aan: veel ouders schamen zich, maar waarderen achteraf dat iemand ingreep. Verloskundigen geven aan door hoge werkdruk selectief te melden en alleen ernstige gevallen door te geven — iets wat Veilig Thuis zorgwekkend vindt vanwege de mogelijke langetermijneffecten voor kinderen en gezinnen.