Mirjam Bikker (ChristenUnie): We mogen niet laten gebeuren dat de kraamzorg omvalt

In dit artikel:

Kraamzorg is steeds minder vanzelfsprekend beschikbaar, vooral in grote steden. ChristenUnie-Tweede Kamerlid Mirjam Bikker schetste dit probleem aan de hand van een verhaal van een moeder van een tweeling die na ontslag uit het ziekenhuis geen kraamzorg kreeg; zij moest ’s nachts door een vriendin worden geholpen en belandde later in een geboortehotel in Nieuwegein. Dit illustreert volgens Bikker hoe kwetsbaar de start van gezinnen soms verloopt.

Belangrijke oorzaken zijn personeelstekorten en een vergrijzende beroepsgroep: de gemiddelde leeftijd van kraamverzorgenden ligt rond de 47 jaar, bij sommige organisaties zelfs rond 55. Jonge mbo-afgestudeerden vinden het vaak lastig om fulltime uren te maken in dit vak en stappen daardoor naar andere sectoren; oudere collega’s hebben vaak mantelzorgtaken. Samen levert dat te weinig inzetbare krachten op, terwijl veel betrokkenen het werk als zeer waardevol ervaren.

In een kraamzorgmanifest doet de ChristenUnie verschillende voorstellen om het systeem te versterken. Centraal staat het schrappen van de eigen bijdrage voor kwetsbare gezinnen (nu €5,70 per uur bij meer dan 24 uur zorg), een maatregel die niet in het verkiezingsprogramma stond maar voortkomt uit een inspectierapport waarin kansarme gezinnen vaker zorg mislopen. De Tweede Kamer debatteert hierover dinsdag tijdens de begroting van VWS; Bikker wil voorstellen indienen, maar eerst overleg plegen met andere partijen.

Andere voorgestelde hervormingen zijn hogere salarissen voor kraamverzorgenden, vergoeding van parkeerkosten en een eerlijke beloning voor wachtdiensten. Omdat cao-onderhandelingen en tarieven niet alleen door de Kamer worden bepaald, wijst Bikker op gedeelde verantwoordelijkheid: rijksoverheid, gemeenten, zorgverzekeraars en kraamzorgorganisaties moeten samenwerken. Hoge parkeerkosten in binnensteden zorgen bijvoorbeeld dat zzp’ers adressen weigeren. Bikker waarschuwt dat onvoldoende vergoeding en organisatie uiteindelijk ten koste gaat van de gezondheid van moeder en kind en benadrukt dat kraamzorg als Nederlandse traditie behouden moet blijven.