"Kopbeurt voor Remco? Ik kan proberen": de opmerkelijke verhalen van 3 verborgen Nederlandstaligen in het WK-peloton

In dit artikel:

Tijdens het wereldkampioenschap wielrennen in Montréal blijken taal en afkomst voor verrassende verbindingen te zorgen tussen buitenlandse renners en België en Nederland.

De Japanner Jo Hashikawa werd geboren in Kortrijk en woonde tot 2020 in België. De 23-jarige klimmer spreekt naar eigen zeggen beter Nederlands dan Japans en verraste commentator Renaat Schotte met vloeiend West-Vlaams. Hashikawa koestert zijn Belgische wielerbanden, onder meer door zijn vroegere samenwerking met Alec Segaert. Hoewel hij voor Japan uitkomt, wil hij indien mogelijk België helpen: voor Remco Evenepoel zou hij graag kopwerk doen. Ook Wout van Aert rekent hij tot zijn favorieten.

De Letse kampioen Martins Pluto verhuisde op twaalfjarige leeftijd met zijn moeder naar Nederland. Hij voelt zich volledig Lets, maar heeft ook de Nederlandse taal en mentaliteit overgenomen. In Montréal rijdt hij vooral in dienst van landgenoot Toms Skujins, die volgens de Letse ploeg een outsider voor de wereldtitel is. Mocht Nederland winnen nadat alle Letten zijn uitgeschakeld, dan zou Pluto graag bijdragen aan die zege.

Kevin Vermaerke heeft dan weer een Zuid-Afrikaanse, Amerikaanse en Belgische achtergrond. Zijn grootvader verhuisde ooit van België naar Zuid-Afrika, waarna de familie via België toegang kreeg tot de Europese wielerwereld. Vermaerke kwam in 2019 met de opleidingsploeg van Axel Merckx naar België en werd er opgevangen door Dirk Ribbens, die hij als een tweede vader beschouwt. Ondanks zijn Belgische identiteitskaart spreekt Vermaerke nauwelijks Nederlands. Zijn enige goed bekende Vlaamse koerswoord is ‘godverdomme’, uitgesproken met een Amerikaans accent. Volgens Ribbens is hij daardoor hooguit voor tien procent Belg — al gebruikt hij die nationaliteit soms handig op luchthavens.