Kòman ou ye? Wie vraagt nog hoe het met Haïti gaat?
In dit artikel:
In Haïti groeit het dagelijks leven onder het geweld van straatbendes steeds verder uiteen. Sinds de moord op de president in 2021 verzwakten staat en politie, waardoor gewapende groepen hun invloed uitbouwden, vooral rond de hoofdstad Port-au-Prince. Bendeleider Jimmy Chérizier — een ex-eliteagent, bekend als “Barbecue” — speelt een centrale rol; sinds 2023 bundelen veel bendes zich onder de naam Viv Ansanm, een cynische tegenstelling met de werkelijkheid van geweld en gedwongen samenleven.
Het gevolg is schrijnend: gewone mensen leven constant in angst, naar schatting 1,5 miljoen Haïtianen zijn ontheemd en veel gezinnen kampen met acute honger. Ondanks de ernst van deze crisis verdwijnt Haïti langzaam van de internationale nieuwsagenda; conflicten in Oekraïne en Gaza domineren de berichtgeving, waardoor aandacht en hulppolitiek beperkt blijven.
Tegelijkertijd ontstaan er ook kleine vormen van verzet en hoop. Lokale en internationale organisaties blijven onderwijs- en infrastructuurprojecten opzetten, en Haïtianen zelf houden via gemeenschapsinitiatieven het dagelijks bestaan op gang. Die veerkracht wordt in het land samengevat door uitdrukkingen als “Kòman ou ye?” (Hoe gaat het?) en het antwoord “Mwen pa pi mal” (Het gaat niet slechter), en het motto “Lespwa fè viv” — hoop houdt je in leven. Voor wie probeert te helpen, betekent dat concrete steun aan scholen en hulpverlening prioritair kan zijn: kleine, duurzame daden die het leven van kinderen en families direct verbeteren.
In Nederland kreeg Haïti onlangs even politieke aandacht: in januari benoemde de Tweede Kamer via een motie van SGP-Kamerlid Diederik van Dijk de humanitaire situatie en riep op tot verlichting van het leed. Voor Haïtianen was het vermeld worden in Den Haag een belangrijke morele bemoediging en het teken dat er niet volledig wordt weggestapt.
De boodschap is dubbel: erken de complexiteit van hulp in een land met gebroken instituties, maar kijk niet weg. Door onderwijs en basisvoorzieningen te blijven ondersteunen, kunnen mensen in Haïti kleine, betekenisvolle tekenen van hoop blijven zetten.
De columniste is bestuurder van Woord en Daad.