'Kokuho', de best bezochte liveactionfilm in Japan ooit, is een prachtig vormgegeven epos over de giftige theaterwereld

In dit artikel:

Sang-il Lee’s bijna drie uur durende film Kokuho volgt een halve eeuw uit het leven van Kikuo, de zoon van een misdaadbaas die een carrière in het kabukitheater nastreeft. Wanneer een beroemde kabukiacteur hem onder zijn hoede neemt, raakt Kikuo verbonden met diens zoon Shunsuke. De jongens zijn even oud en willen allebei uitgroeien tot topacteurs. Hun verhouding ontwikkelt zich tot een combinatie van vriendschap, rivaliteit en wederzijdse afhankelijkheid.

De film werpt de vraag op hoeveel talent werkelijk telt in een wereld waarin afkomst en traditie zwaar wegen. Kikuo moet zich bovendien afvragen of zijn ambitie voortkomt uit liefde voor het vak of uit een gebrek aan andere houvast. Voor Shunsuke lijkt juist al vroeg vast te staan welk leven hij moet volgen. Daarmee ontstaat ook een bredere spanning tussen het behouden van tradities en ruimte maken voor verandering.

Kokuho is tegelijk een nadrukkelijke lofzang op kabuki, waarin mannen ook vrouwenrollen spelen. Lee verwerkt fragmenten uit klassieke voorstellingen met veel gevoel voor kleur, lichamelijke beheersing en theatrale intensiteit. Ryō Yoshizawa geeft Kikuo een afstandelijke, bijna dreigende scherpte. De film verliest tijdelijk vaart wanneer de twee mannen uit elkaar groeien en het podium minder aanwezig is, maar herpakt zich tijdens een krachtige finalevoorstelling. Die ontlading laat zien hoe effectief melodrama kan zijn. In Japan groeide Kokuho uit tot de best bezochte live-actionfilm ooit.