Knuffel een klimaatwetenschapper

In dit artikel:

De zomer van hittegolven, natuurbranden en uitgedroogde rivieren maakt voor veel mensen zichtbaar dat de klimaatcrisis geen toekomstscenario meer is. De auteur betoogt dat iedereen iets kan doen: een klimaatwetenschapper een consensuele knuffel geven, als erkenning voor de waarschuwingen die zij al tientallen jaren afgeven. Dat kan op elk moment, hoewel 12 juni officieel is uitgeroepen tot Knuffel een Klimaatwetenschapperdag.

Aanleiding is een interview met klimaatwetenschapper Aaron Thierry, die promoveerde op het proefschrift *Cassandra’s Children: Scientific Responsibility in an Era of Climate Emergency*. Volgens Thierry is het sociale contract tussen wetenschap en politiek verbroken. Wetenschappers brachten de gevaren in kaart in de verwachting dat politici die kennis in beleid zouden vertalen, maar die vertaling bleef grotendeels uit. James Hansen, die in 1988 voor het Amerikaanse Congres waarschuwde voor de naderende klimaatcatastrofe, geldt als voorbeeld van die frustratie.

Volgens het artikel was de noodzakelijke basiskennis al in de jaren tachtig aanwezig, ook binnen de fossiele industrie. Men wist dat een overstap naar zon, wind en andere duurzame energie nodig was en dat die transitie ongeveer vijftig jaar zou duren. Toch vertraagde de industrie klimaatbeleid en faalde de politiek in haar verantwoordelijkheid.

Thierry spreekt daarom liever van een ‘klimaatnoodtoestand’ dan alleen van klimaatverandering. Die term is gebaseerd op wetenschappelijke gegevens, maar benadrukt ook de morele urgentie om levens te beschermen. Klimaatwetenschappers dragen volgens hem een zware emotionele last: zij kunnen de gevolgen van hun kennis niet achter zich laten, omdat ze die tijdens hittegolven en bosbranden dagelijks ervaren. Zij leven volgens Thierry in de nasleep van hun eigen voorspellingen, die inmiddels werkelijkheid worden.