Knettergek: IJskoude moordenaar executeert drie bejaarde Rotterdammers en de rechter pampert hem
In dit artikel:
De 25‑jarige Sendric S. stond recent in Rotterdam voor de rechter voor een reeks schietpartijen in de wijk IJsselmonde eind 2024/begin 2025, waarbij drie willekeurige oudere mannen (63, 58 en 81 jaar) op straat werden doodgeschoten. Volgens het dossier en de zaakstukken op de zitting vuurde hij zonder duidelijk motief op voorbijgangers; de slachtoffers raakten in het openbaar door een of meerdere kogels in hoofd en rug gedood.
S. verdedigde zich met verklaringen dat hij veel cannabis gebruikte en stemmen hoorde die hem opdracht gaven te doden en hem zouden belonen. Hij zei dat een ‘vriendelijke mannenstem’ hem aanspoorde na het eerste slachtoffer door te gaan, en verklaarde dat hij bewust oudere mannen koos omdat het doden van een vrouw “niet eerlijk” zou zijn. De rechter merkte op dat er geen bewijs is dat S. daadwerkelijk geld heeft ontvangen voor deze daden; de president van de rechtbank concludeerde dat hij “is opgelicht” door de beweerde opdrachtgever/spraak, zo meldde de zitting.
Het Pieter Baan Centrum maakte een forensisch rapport waarin S. volgens de onderzoekers kampte met schizofrenie, een licht verstandelijke beperking en een cannabisverslaving. Die deskundigen kwalificeren zijn toerekeningsvatbaarheid als “ten minste sterk verminderd” en adviseren tbs met dwangverpleging (inrichtingstbs). Dat betekent behandeling onder gedwongen opname met zorg en beveiliging; tbs kan in de praktijk jaren duren en wordt periodiek door de rechter beoordeeld, maar is in de publieke discussie zowel gezien als beschermend (focus op behandeling) als bekritiseerd (gevreesde terugkeer naar de maatschappij na begeleid verlof).
In de rechtszaal reageerden nabestaanden emotioneel: de weduwe van één slachtoffer sprak de beschrijvingen van haar man en zijn verlies uit en confronteerde de dader met het onherstelbare leed. De oorspronkelijke publicatie combineerde de nieuwsverslaggeving met scherpe kritiek op justitie en het Pieter Baan Centrum, beschuldigde het systeem van het “pamperen” van zware daders en bevatte oproepen tot verzet en aanmelding bij een politieke redactie.
De zaak loopt nog; de aanbeveling van de forensische dienst is een belangrijk element voor de strafoplegging, maar de uiteindelijke beslissing over straf of tbs en de duur daarvan ligt bij de rechtbank.