KLM boekt hogere winst, de beurs juicht en het personeel krijgt de rekening, terwijl de Staat als grootaandeelhouder wegduikt

In dit artikel:

KLM kondigde op 5 november 2026 aan dat circa 5.000 arbeidsplaatsen anders worden georganiseerd, bijna 15 procent van het personeelsbestand. Het gaat niet uitsluitend om ontslagen: ongeveer 1.250 banen bij de catering worden ondergebracht in de samenwerking met gategroup, circa 800 functies bij Ground Services gaan naar een externe partij en ongeveer 2.000 banen verhuizen naar Air France-KLM, waaronder 1.500 naar dochterbedrijf Cygnific. Daarnaast moet een hogere productiviteit zo’n 1.000 banen opleveren. KLM wil de gevolgen vooral opvangen via natuurlijk verloop, vrijwillige vertrekregelingen en herplaatsing.

Tegelijk vraagt de directie de vakbonden om zeer gematigde loonstijgingen en wil zij de productiviteit in 2028 met minstens 8 procent verhogen. Volgens de kritiek in het artikel betekent dit voor veel werknemers op Schiphol minder zekerheid, meer werkdruk en mogelijk slechtere arbeidsvoorwaarden door uitbesteding. De FNV waarschuwt dat hierdoor opnieuw een neerwaartse concurrentie tussen grondafhandelaars kan ontstaan.

De maatregelen komen ondanks verbeterde resultaten. De aangepaste operationele winst van KLM steeg in het meest recente kwartaal met 30 procent tot 458 miljoen euro; Air France-KLM boekte 938 miljoen euro nettowinst. Topvrouw Marjan Rintel zegt echter dat KLM financiële reserves moet opbouwen, mikt op een winstmarge van 8 procent en het jaarlijkse resultaat met 1 miljard euro wil verbeteren. Beleggers reageerden positief: het aandeel Air France-KLM steeg met ongeveer 10 procent.

Het ministerie van Financiën, onder minister Eelco Heinen (VVD), zei alleen dat KLM de financiële positie moet versterken en dat de Staat zich verder laat informeren. Dat leidt tot kritiek, omdat de Nederlandse overheid grootaandeelhouder is en KLM tijdens de coronacrisis met 3,4 miljard euro aan staatssteun overeind hield. Volgens de auteur moet de Staat daarom niet alleen op financiële resultaten letten, maar ook voorwaarden stellen aan loonontwikkeling, uitbesteding en de positie van werknemers.

De tekst stelt bovendien dat de overheid invloed heeft op beide kanten van de kostenkwestie: Schiphol is grotendeels in handen van de Staat en KLM wijst onder meer op hogere havengelden. De centrale oproep aan directie en overheid is dat zij eerst zelf offers brengen en garanties bieden aan werknemers die van werkgever veranderen, zodat de rekening niet vooral bij het grondpersoneel terechtkomt.