Klinisch psycholoog Leony Coppens over zaak Stadskanaal: 'Men denkt altijd maar dat ouders het beste met hun kind voorhebben'

In dit artikel:

Klinisch psycholoog Leony Coppens uit Den Haag waarschuwt dat hulpverleners en omgeving te vaak uitgaan van de veronderstelling dat ouders of verzorgers altijd het beste met hun kinderen voorhebben. Dat blinde vertrouwen verklaart volgens haar waarom signalen van ernstige kindermishandeling niet altijd adequaat werden opgevolgd in de recente zaak in Stadskanaal, waarbij twee vrouwen worden verdacht van het structureel mishandelen van een meisje (6) en een jongen (7). De kinderen zouden onder meer in een kelder zijn opgesloten, het meisje was vastgebonden en delen van de mishandelingen zijn gefilmd.

Coppens benadrukt dat er een kleine maar ernstige groep daders bestaat die uit sadistische lustbeleving handelt. In Nederland ontbreekt nog wetenschappelijk onderzoek naar dit type ‘child torture’, waardoor professionals een blinde vlek hebben. Uit onderzoek in de Verenigde Staten blijkt dat dergelijke daders vaak genot halen uit het geweld, regelmatig audiovisuele opnames maken en in veel onderzochte gevallen een moeder of stiefmoeder betrokken is; ook pleeg- en adoptieouders komen relatief vaak voor.

De psycholoog pleit voor meer onderzoek en gerichte scholing van jeugdzorgprofessionals zodat signalen eerder en scherper worden beoordeeld. Voor de slachtoffers is snelle, gespecialiseerde traumazorg én plaatsing in een stabiele, veilige omgeving cruciaal om herstelkansen te vergroten. Coppens blijft realistisch maar hoopvol: met de juiste behandeling en steun kunnen traumagerelateerde gevolgen op lange termijn deels worden verminderd.