Kleine oorlog in het genootschap gewijd aan schrijver Louis Paul Boon
In dit artikel:
Het Louis Paul Boon Genootschap (LPBG), dat het werk van de Vlaamse schrijver Louis Paul Boon bewaart en promoot, is in een bittere machtsstrijd verzeild geraakt tussen Nederlandse en Belgische (voormalige) bestuursleden. Wat begon met onenigheid over financieel beheer en programmatie escaleerde vanaf het najaar van 2023 tot een feitelijke splitsing: Nederlandse oud-bestuurders stapten op en richtten een eigen Nederlandse tak op; de overgebleven bestuurders in Aalst spreken van onbevoegd handelen en blijven het genootschap als één geheel zien.
Begin januari ontvingen leden tegenstrijdige oproepen over waar ze hun contributie moesten storten — een Nederlandse ING-rekening of de vertrouwde Belgische bank — wat leidde tot verwarring en verontwaardiging. De Nederlandse zijde, onder aanvoering van de 83-jarige André Dumont (35 jaar lid), stelt dat persoonlijke animositeit en onduidelijkheid over financiële verantwoording de kern van het conflict vormen. De Belgen, met penningmeester Michel de Wolf (65) prominent, beoordelen alle handelingen aan de hand van Belgisch verenigingsrecht en verwijten de Nederlanders gebrek aan openheid.
Een sleutelmoment was een dwangbevel van de Belgische fiscus op 15 maart 2023, gericht op een achterstand van Mari de Kort (74), een Nederlandse bestuurder met zakelijke faillissementsgeschiedenis in België. Dat incident wekte wantrouwen bij De Wolf, die later ontdekte dat De Kort in 2021 een bestuursverbod had gekregen — iets waar De Kort naar eigen zeggen niet goed over had geïnformeerd omdat hij dacht het verbod zou gelden voor betaalde functies. De ruzies over bevoegdheden en besluiten culmineerden in een verhitte vergadering in september 2023, waarin De Wolf herhaaldelijk aandrong op naleving van de wet.
De juridische tegenstellingen zijn inmiddels concreet: de Belgen beschuldigen de Nederlanders van onrechtmatig gebruik van naam, logo, mailadres, ledenlijst en bankrekening en lieten dat formaliseren via het Aalsterse advocatenkantoor Cottyn. Op 2 februari kreeg Dumont een sommatie om binnen veertien dagen ruim 30.000 euro te betalen — opbrengsten van de boekenreeks ‘Boontjes’ en saldi op een ING-rekening — een eis die, als die wordt opgelegd, het genootschap volgens de Nederlandse zijde mogelijk failliet maakt.
Het financiële dispuut raakt ook concrete projecten. De uitgave van de Boontjes (kolommen van Boon) staat op het spel: Nijmegenaar Jos Muijres, redacteur van de reeks, werkt met het bestuur in Aalst, terwijl Dumont als drijvende kracht achter het project weigert te stoppen zolang hij volgens hem een mandaat heeft. De beide kampen beweren de reeks te willen afmaken, maar wijzen elkaar de weg.
Mediatiepogingen, zoals de door oud-burgemeester Wim Dijkstra geïnitieerde ‘Vrede van Tilburg’, faalden; de Nederlandse ex-bestuurders vormden intussen de ‘Vrienden van Boon’. Leden zijn de dupe: ze weten niet aan wie ze contributie moeten betalen en de twee kampen geven uiteenlopende cijfers over het ledental (250 vs. 150). De Belgen houden vol dat het LPBG ondeelbaar is; de Nederlanders hopen op een tijdelijke omzwerving en sluiten niet uit dat uiteindelijk de gezamenlijke liefde voor Boon de partijen zal verzoenen.
Achtergrond: het genootschap, opgericht in november 1979, onderhoudt Boons nalatenschap met jaarboeken, tijdschriften, lezingen en publicaties. Louis Paul Boon (1912–1979) geldt als een van de belangrijkste Nederlandstalige schrijvers van de twintigste eeuw en was ooit een mogelijke Nobelkandidaat. De huidige bestuurscrisis bedreigt de continuïteit van het genootschap en essentiële uitgaven die het behoud van zijn oeuvre moeten verzekeren.