"Klap in gezicht van staalarbeiders in VS": donatie van staal van ArcelorMittal voor balzaal Trump zet kwaad bloed bij Democraten
In dit artikel:
Nieuw onderzoek van The New York Times onthult dat staal ter waarde van ongeveer 37 miljoen dollar voor de nieuwe balzaal van Donald Trump afkomstig is van de Europese staalreus ArcelorMittal. Het gaat om materiaal dat gebruikt wordt voor de reconstructie van de balzaal in het Witte Huis, een project dat Trump naar eigen zeggen zonder belastinggeld wil financieren; de totale kosten worden geschat op circa 400 miljoen dollar.
De onthulling zorgt voor woede bij Democraten. Critici noemen het hypocriet dat Trump, die tijdens zijn presidentschap hoge importtarieven (tot 50%) invoerde om de Amerikaanse staalindustrie te beschermen, nu staal uit het buitenland accepteert voor een prestigieus overheidsproject. Gouverneur Josh Shapiro van Pennsylvania spreekt van een affront voor Amerikaanse staalarbeiders; voormalig presidentskandidate Elizabeth Warren noemt de praktijk verdacht en spreekt van mogelijke corruptie. Warren en andere Democraten wijzen ook op een timingprobleem: enkele dagen na de donatie kondigde het Witte Huis uitzonderingen op staalimporttarieven voor bepaalde producten uit Canada en Mexico aan—maatregelen waarvan bedrijven als ArcelorMittal meeprofiteren.
ArcelorMittal, hoofdzakelijk in handen van een Indiase ondernemer en met hoofdzetel in Luxemburg, is de op één na grootste staalproducent ter wereld met fabrieken in Europa (onder meer Gent) en Noord-Amerika. Het bedrijf heeft volgens meerdere Amerikaanse media niet op verzoeken om commentaar gereageerd.
Het Witte Huis publiceert eind 2025 een gedeeltelijke lijst van geldschieters van de balzaal—namen als Amazon, Google, Lockheed Martin en Microsoft verschijnen daarop—maar niet alle donateurs willen publiekelijk genoemd worden. Tijdens een evenement in oktober zei Trump kort dat een “geweldig staalbedrijf” het materiaal had aangeboden. Witte Huis-woordvoerder Davis Ingle reageerde afwijzend op de kritiek en beschuldigde Democraten ervan zich te verzetten tegen Trumps werkzaamheden.
De zaak zet vragen over belangenverstrengeling, transparantie en de consequentie van protectionistische retoriek tegenover feitelijk handelen rond overheidsprojecten opnieuw in de schijnwerpers.