Kinderrechtencommissaris vindt aparte scholen voor leerlingen met gedragsproblemen geen goed idee: "Dit is stigmatiserend"
In dit artikel:
Vlaams minister van Onderwijs Zuhal Demir (N-VA) onderzoekt of leerlingen die al twee keer of vaker van school zijn gestuurd wegens extreme gedragsproblemen juridisch verplicht kunnen worden om zich nog alleen in te schrijven in een speciale school voor gedragsproblemen. De vraag kwam aan bod in de parlementaire commissie na een vraag van Vlaams Belang-parlementslid Jan Laeremans over zogenoemde "carrousel-leerlingen" — jongeren die van de ene naar de andere school worden doorverwezen. Demir noemt het een zeer klein percentage leerlingen waarvoor "zeer diepgaand moeten gaan resetten" en wil samen met welzijnsinstanties kijken wat de beste aanpak is. Als tijdspad noemt ze het schooljaar 2027-2028 voor de uitwerking van een juridisch waterdicht systeem.
Demir benadrukt dat er al stappen gezet zijn: een actieplan met gedragsexperts die scholen intern ondersteunen, een gedragsleerlijn als onderdeel van de nieuwe minimumdoelen en de mogelijkheid om tuchtdossiers over te dragen zodat scholen de historiek van een leerling kennen. Ze stelt dat het weinig zin heeft dat een leerling voor een derde of vierde keer inschrijft als achterliggend probleem niet wordt aangepakt.
Kinderrechtencommissaris Caroline Vrijens reageert kritisch en noemt de maatregel stigmatiserend en een stap weg van inclusieve scholen. Ze waarschuwt dat uitsluitingen vaak te snel worden opgelegd — ook bij jonge kinderen in het basisonderwijs — en dat er in veel dossiers onvoldoende voorafgaande stappen zijn ondernomen. Vrijens pleit voor alternatieven zoals een welzijnsprofessional in elke school (niet-lesgevende, geschoolde ondersteuning), creatieve trajecten of dagbestedingsprojecten naast school, en meer aandacht voor de achterliggende oorzaken van probleemgedrag (psychische problemen, beperkingen, moeilijke thuissituaties of invloed van derden). Zij stelt dat het eenvoudig samenbrengen van problematische leerlingen in één aparte instelling geen realistische mirakeloplossing is.
De discussie raakt aan bredere thema’s: de balans tussen veiligheid en orde op school enerzijds en inclusie, rechten van het kind en passende ondersteuning anderzijds. Belangrijke knelpunten zijn juridische haalbaarheid, de rol van welzijnsdiensten, de overdraagbaarheid van dossiers en het voorkomen van stigmatisering bij kwetsbare jongeren.