Kinderen van Stefaan gaan al weken niet naar school door onderwijsstaking: "Ze zijn niet alleen afgesneden van leerstof, ook van vrienden"

In dit artikel:

Stefaan Fiers, een Vlaming die in de provincie Luik woont, vertelt dat zijn twee tieners sinds eind april samen maar 2,5 dag naar school zijn geweest door een langdurige staking in het Franstalig onderwijs. De staking is in Luik heftiger dan elders; voor een deel van het secundair onderwijs werden eind mei zelfs de resterende eindexamens geschrapt. Zijn kinderen zitten in het derde en het vijfde middelbaar, cruciale jaren volgens Fiers, en lopen daardoor niet alleen lesstof mis maar ook het sociale contact en de structuur die school biedt.

Eerst konden leerlingen nog thuis blijven zoals tijdens de coronaperiode, en waren er nog overhoringen als stimulans. Toen eind mei werd beslist om geen lessen meer te geven tot het schooljaar voorbij was, viel die prikkel weg en nam zijn ongerustheid toe. Hij maakt zich vooral zorgen over jongeren die al leerachterstand hebben en nu aan hun lot worden overgelaten. Hoewel hij het stakingsrecht respecteert en begrip heeft voor symbolische acties, vindt hij het problematisch dat scholen bijna volledig dichtgaan: dat schaadt volgens hem de toekomstkansen van leerlingen. Tegelijk wil hij met zijn kinderen in gesprek blijven en benadrukt hij dat iedereen moet bijdragen aan het verzekeren van duurzame welvaart.